Дар дилӣ аммо ба қасди ашкам афсун ме кунӣ

در دلی اما به قصد اشکم افسون می‌کنی

Сари зи ҷайби сад ҳазор ойӣна берун ме кунӣ

سر ز جیب صد هزار آیینه بیرون می‌کنی

Ҷузи тағофулҳои нозати дастгоҳ нола чист

جز تغافلهای نازت دستگاه ناله چیست

Мисра чанде ки ман дорам ту мавзун ме кунӣ

مصرع چندی‌ که من دارم تو موزون می‌کنی

Бо ҳино рабтӣ надорад ашки истиғнои ноз

با حنا ربطی ندارد اشک استغنای ناز

наменаҳй по бар дили пурхӯн ва гулгун ме кунӣ

می‌نهی پا بر دل پرخون و گلگون می‌کنی

Хок агар сад ранг гирданд ҳамон хокасту бас

خاک اگر صد رنگ گرداند همان خاک است و بس

Як замонам кард саргардон ки гардун ме кунӣ

یک زمانم ‌کرد سرگردان‌ که ‌گردون می‌کنی

Гар ба ин созаст оҳанги тағофулҳои ноз

گر به این ساز است آهنگ تغافلهای ناز

Ҷавҳари ойӣнаро занҷир маҷнӯн ме кунӣ

جوهر آیینه را زنجیر مجنون می‌کنی

Фитрат аз тоби сари мӯе мҳрФ ме хӯрд

فطرت از تاب سر مویی محرف می‌خورد

Дар вафогар як қадами каҷ май рӯй хӯн ме кунӣ

در وفا گر یک قدم کج می‌روی خون می‌کنی

Ҳар қади ри саъй забонат пурфишон гуфт вгўст

هر ‌قد‌ر سعی زبانت پرفشان گفت‌وگوست

Офият май рӯбӣ ва аз хона берун ме кунӣ

عافیت می‌روبی و از خانه بیرون می‌کنی

Моҳии баҳри ҳақиқати ташна қуллоб нест

ماهی بحر حقیقت تشنهٔ قلاب نیست

Ҳарза бар зонуи саратро нуқта навен ме кунӣ

هرزه بر زانو سرت را نقطهٔ نون می‌کنی

Даъвии нозуки хаёлӣ , чашми захми фитрати сет

دعوی نازک‌خیالی‌، چشم‌زخم فطرت‌ست

Бихбри хомӯши мӯии чинӣ афзӯн ме кунӣ

بیخبر خاموش موی چینی افزون می‌کنی

Бедил аз фаҳми каломати олимӣ девона шуд

بیدل از فهم کلامت عالمی دیوانه شد

эй ҷунуни иншо дигар фикр чаҳ мазмун ме кунӣ

ای جنون‌انشا دگر فکر چه مضمون می‌کنی