эй зи шухиҳои ҳасани ?ути маҳви печу тоб ҳо

ای ز شوخی‌های حُسن‌ات محوِ پیچ و تاب‌ها

Ҳайрати андари оина чун мавҷ дар гирдоб ҳо

حیرت اندر آینه چون موج در گرداب‌ها

Бе хароши захми ишқи асрори дил маълум нест

بی‌ خراش زخمِ عشق اسرار دل معلوم نیست

Хондани ин лафз мавқуфаст бар аъроб ҳо

خواندن این لفظ موقوف است بر اِعراب‌ها

Соҳиби таслимро ҳаркас тавозуъ ме кунад

صاحب تسلیم را هرکس تواضع می‌کند

Гар кунӣ як сҷди ҳ пайдо мешавад миҳроб ҳо

گر کنی یک سجد‌ه پیدا می‌شود محراب‌ها

Фикри сайди ъушрат аз қади дўто ҷаҳласт ҷаҳл

فکر صید عشرت از قدِ دوتا جهل است جهل

Мавҷ чун моҳӣ науфтад дар хами қуллоб ҳо

موج چون ماهی نیفتد در خم قلاب‌ها

Ранҷиши равшани замирони лмъаҳ теғасту бас

رنجش روشن‌ضمیران لمعهٔ تیغ است و بس

Мавҷ мегардад намӯдор аз шикасти об ҳо

موج می‌گردد نمودار از شکستِ آب‌ها

Донаи дилро шикаст аз Осиё чарх нест

دانهٔ دل را شکست از آسیای چرخ نیست

Суда кӣ гардад гуҳар аз гардиши гирдоб ҳо

سوده کی گردد گهر از گردش گرداب‌ها

Гирди ғифлат ҷӯш зад чндонкаҳи вокрдими чашм

گردِ غفلت جوش زد چندانکه واکردیم چشم

Ҳамчуи махмал буд дар бедории мо хоб ҳо

همچو مخمل بود در بیداری ما خواب‌ها

Муддао бар бод рафт аз омад ва рафт нафас

مدعا بر باد رفت از آمد و رفت نفَس

Нағма гум шуд дар ғубори ваҳшати мизроб ҳо

نغمه گم شد در غبار وحشت مضراب‌ها

намедиҳад захми дил аз бедоди шамшерати нишон

می‌دهد زخم دل از بیداد شمشیرت نشان

наметавон фаҳмид мазмуни кутуб аз боб ҳо

می‌توان فهمید مضمون کتب از باب‌ها

Гоҳ оҳам мерибоед , гоҳи ашкам май барад

گاه آهم می‌رباید، گاه اشکم‌ می‌برد

Нақди ман як мушти хок ва ин ҳамаи сайлоб ҳо

نقد من یک مشت خاک و این همه سیلاب‌ها

Он қадр бар яъси печидам ки умедӣ намонад

آنقدر بر یأس پیچیدم که امیدی نماند

Пой то сари як гиреҳ шуд риштаам аз тоб ҳо

پای تا سر یک گره شد رشته‌ام از تاب‌ها

Корвони умри бедил аз нафаси дарди суроғ

کاروان عمر بیدل از نفس درد سراغ

Ҷунбиш мавҷаст гирд рафтани сайлоб ҳо

جنبش موج است گرد رفتن سیلاب‌ها