Ба табъи мқблон ёрб кудуратро мадаи роҳӣ
به طبع مقبلان یاربکدورت را مده راهی
Барӣни ойӣна ҳо мапаснд занги тӯҳмати оҳӣ
براین آیینهها مپسند زنگ تهمت آهی
Чароғи аблаҳони умрии сет май сӯзади дарин маҳфил
چراغ ابلهان عمریست میسوزد درین محفل
Чаҳ бошад як шарар болад фурӯғи табъи огоҳӣ
چه باشد یک شرر بالد فروغ طبع آگاهی
Ҷаҳони ойӣна ваҳмаст ва ин тӯтии сириштонаш
جهان آیینهٔ وهم است و این طوطی سرشتانش
Нафас пардоз тақлиданд ва мегӯйанд аллоҳӣ
نفس پرداز تقلیدند و میگویند اللهی
Параст офоқ аз ғӯлони одами рӯ чаҳ созаст ин
پر است آفاق از غولان آدم رو چه سازست این
Ба ин беҳосилон ё донишӣ ё марг ногоҳе
به این بیحاصلان یا دانشی یا مرگ ناگاهی
Ба ҳайратгоҳи васли афсуни ҳиҷрон олимӣ дорад
به حیرتگاه وصل افسون هجران عالمی دارد
Фаромӯшӣ насибам кун магар ёдат кунам гоҳе
فراموشی نصیبم کن مگر یادت کنم گاهی
Тапиш ҳо дорам ва аз ошён берун наме оем
تپشها دارم و از آشیان بیرون نمیآیم
Ба ин андоз мижгон ҳам надорад боли кӯтоҳӣ
به این انداز مژگان هم ندارد بال کوتاهی
Ба хоки остонат чун ҳилол аз бас ки гуми гаштам
به خاک آستانت چون هلال از بسکه گم گشتم
Ҷабинӣ ёфтам дар нақши пешонии пас аз моҳӣ
جبینی یافتم در نقش پیشانی پس از ماهی
Надонам муждаи васл ки дорад интизори ман
ندانم مژدهٔ وصل که دارد انتظار من
Ки ҳасрати сахти глбозст бо гирди сари роҳӣ
که حسرت سخت گلبازست با گرد سر راهی
Чароғи ибрати ман аз гудоз шамъ шуд равшан
چراغ عبرت من از گداز شمع شد روشن
Бғир аз зиндагонӣ нест ӣнҷои доғи ҷонкоҳӣ
بغیر از زندگانی نیست اینجا داغ جانکاهی
Ба тнгиҳои дили як ғунча натавон нақши басти ӣнҷо
به تنگیهای دل یک غنچه نتوان نقش بست اینجا
Шикастами ранг то тағйир додам бистари оҳӣ
شکستم رنگ تا تغییر دادم بستر آهی
Бубинам то куҷоҳо май баради фикри худами бедил
ببینم تا کجاها میبرد فکر خودم بیدل
Ба ранги шамъи имшаб дар гиребон кандаам чоҳӣ
به رنگ شمع امشب در گریبان کندهام چاهی