Чашми ман бе ту тилисмӣаст баҳами бастаи зи олам

چشم من بی‌تو طلسمی است بهم بسته ز عالم

Ин муаммои таҳайюри ту магари бозгушоӣ

این معمای تحیر تو مگر بازگشایی

Мақсади бениш агар ҳайрати дидор ту бошад

مقصد بینش اگر حیرت دیدار تو باشد

Аз чаҳ худбин нашавад кас ки ту дар кисвати мое

از چه خودبین نشود کس که تو در کسوت مایی

Бе адаби бас ки ба роҳи талабат роҳ гушӯдам

بی‌ادب بس که به راه طلبت راه گشودم

намезанад обилаам аз сари ибрати кафи пое

می‌زند آبله‌ام از سر عبرت کف پایی

Тоири нома бар шавқам ва парвоз надорам

طایر نامه‌بر شوقم و پرواز ندارم

Чиқадр об кунам дил ки шавад нолаи ҳавоӣ

چقدر آب‌ کنم دل که شود ناله هوایی

Басти зери фалак озодагӣам нақш фишурдан

بست زیر فلک آزادگی‌ام نقش فشردن

Нола дар кӯча не шуд гиреҳ аз танги фазойӣ

ناله در کوچهٔ نی شد گره از تنگ فضایی

Хандаи умрӣ сет намеоядам аз кулуфт ҳастӣ

خنده عمری‌ست نمی‌آیدم از کلفت هستی

Ҳосилӣ нест дар ӣнҷои ту ҳам эй гиряи ниёе

حاصلی نیست در اینجا تو هم ای‌ گریه نیایی

Дили зи найранги ту хӯн шуд , хирад ошуфт ва ҷунун шуд

دل ز نیرنگ تو خون شد، خرد آشفت و جنون شد

эй ҷаҳони шухии ранги ту , ту бирнг чарое

ای جهان شوخی رنگ تو، تو بیرنگ چرایی

Дил бедил накунад қатъи таъаллуқи зи хаёлат

دل بیدل نکند قطع تعلق ز خیالت

Ҳайрату оинаро нест зи ҳам ранги ҷудоӣ

حیرت و آینه را نیست ز هم رنگ جدایی