Бурун тозаст ҳасан бемисол аз гирди пайдое
برون تازست حسن بیمثال از گرد پیدایی
Махон бар нашъаи нозприи афсуни миное
مخوان بر نشئهٔ نازپری افسون مینایی
Фиреби об хӯрдан то кӣ аз ойӣна ҳастӣ
فریب آب خوردن تا کی از آیینهٔ هستی
Ду рӯзӣ гӯ набошад киштии тимсоли дарёӣ
دو روزی گو نباشد کشتی تمثال دریایی
Гӯаи қатли муштоқон фусӯс қотиласт ӣнҷо
گوه قتل مشتاقان فسوس قاتلست اینجا
Надорад хӯни каси рангии магари дастӣ ба ҳам сое
ندارد خون کس رنگی مگر دستی به هم سایی
зи аъён қатъ кун афсонаи шукру шикоят ро
ز اعیان قطع کن افسانهٔ شکر و شکایت را
Ҳамон стристи номафҳуми тӯморӣ ки нагушойӣ
همان سطریست نامفهوم طوماریکه نگشایی
Нагардӣ аз урӯҷи нашъаи девонагии ғофил
نگردی از عروج نشئهٔ دیوانگی غافل
Хамӣ дорад фалаки ҳам аз кулоҳ бесару пое
خمی دارد فلک هم از کلاه بی سر و پایی
Ҷунуни ишқ тӯфон мекунад дар пардаи шавқам
جنون عشق توفان میکند در پردهٔ شوقم
Гиребон май дард аз банди банди неи дами ное
گریبان میدرٌد از بند بند نی دم نایی
Ба шухӣҳои касрати саъии ваҳдат бар наме ояд
به شوخیهای کثرت سعی وحدت بر نمیآید
Чаҳ созад гар насозад бо хаёлӣ чанд танҳоӣ
چه سازد گر نسازد با خیالی چند تنهایی
Ба тимсолӣ ки дар чашмати сару барг чаман дорад
به تمثالی که در چشمت سر و برگ چمن دارد
зи худ рангӣ наме коҳӣ ки бар ойӣна афзое
ز خود رنگی نمیکاهیکه بر آیینه افزایی
Видоъ худнамое кун зи нанг заррагӣ магзар
وداع خودنمایی کن ز ننگ ذرگی مگذر
Чўгми гаштӣ ба чашми ҳаркии оеи офтоби ое
چوگمگشتی به چشم هرکه آیی آفتاب آیی
Азин ъбртсро гуфтам чаҳ бурданди орзӯмандон
ازین عبرتسرا گفتم چه بردند آرزومندان
Ҳақиқат муҳаррамон гуфтанд : доғи ношиносоӣ
حقیقت محرمانگفتند: داغ ناشناسایی
Ба шуғл гуфтугӯ мапаснд бедили коҳиши фитрат
به شغلگفتگو مپسند بیدلکاهش فطرت
Ба мизроби ҳаваси токии чўторсози Фрсоиӣ
به مضراب هوس تاکی چوتارساز فرسایی