Ба нимув сиррӣ надорад гули боғи кибриёе
به نمو سری ندارد گل باغ کبریایی
Надамидае ба рангӣ ки бигӯямат куҷое
ندمیدهای به رنگی که بگویمت کجایی
Паии ҷустуҷӯии анқо ба куҷои тавон расондан
پی جستجوی عنقا به کجا توان رساندن
На суроғи фаҳми равшан на чароғи ошноӣ
نه سراغ فهم روشن نه چراغ آشنایی
Раҳи дашти ишқ ва онгаҳ ман гашта гуми дарин раҳ
ره دشت عشق و آنگه من گشته گم درین ره
Ба сар чаҳ хори бандами ?илами бараҳнаи пое
به سر چه خار بندم الم برهنهپایی
Зада офтобу анҷум ба қабули боргоҳат
زده آفتاب و انجم به قبول بارگاهت
зи сари бурӣда бар сари гули толеъи озмоиӣ
ز سر بریده بر سر گل طالعآزمایی
Сар реша ам надонам ба куҷои қарори гирам
سر ریشهام ندانم به کجا قرار گیرم
Таҳи хок ҳам нёсуд гули боғи худнамое
ته خاک هم نیاسود گل باغ خودنمایی
зи шикваи малики сӯрати сари баргу боРоми ин бас
ز شکوه ملک صورت سر برگ و بارم این بس
Ки зи хоки аҳл маънӣ кунам обрӯи гадоӣ
که ز خاک اهل معنی کنم آبرو گدایی
Ҳамаи тан чу сояи рангам ба сафо чаҳ нисбати ман
همه تن چو سایه رنگم به صفا چه نسبت من
Магарам зананд сайқал ба қабули ҷабҳаи сое
مگرم زنند صیقل به قبول جبههسایی
Ман бихбр куҷоем ки дар дигар гушойам
من بیخبر کجایم که در دگر گشایم
зи ту ончии вонмоими туе онкии вонмоиӣ
ز تو آنچه وانمایم تویی آنکه وانمایی
з ҷаҳон рамедам аммо нрҳидми он қадрҳо
ز جهان رمیدم اما نرهیدم آنقدرها
Ки ҳануз ҳамчуи субҳами қафасии сет бо раҳоӣ
که هنوز همچو صبحم قفسیست با رهایی
Хиради фусурдаи ҷавлон чаҳ диҳад суроғи ирфон
خرد فسردهجولان چه دهد سراغ عرفان
Бадаради магари гиребони зи ҷунуни норасоӣ
بدرد مگر گریبان ز جنون نارسایی
Чаҳ шигарфи дилрабое , чаҳ қиёмати ошноӣ
چه شگرف دلربایی، چه قیامت آشنایی
На зи мости олами ту на ту аз ҷаҳони мое
نه ز ماست عالم تو نه تو از جهان مایی
Баму зери сози имкон ба адбгаҳи саноят
بم و زیر ساز امکان به ادبگه ثنایت
Арақии дмондаҳи беруни зи ҷабини трсдоиӣ
عرقی دمانده بیرون ز جبین ترصدایی
Ба сад анҷумани ман ва мо сару барги мости якто
به صد انجمن من و ما سر و برگ ماست یکتا
Ҳамаи мавҷ як муҳӣтем ҳамаи халқи як худоӣ
همه موج یک محیطیم همه خلق یک خدایی
Ба муҳӣти ишқ ё раб ба чаҳ обрӯ биболем
به محیط عشق یا رب به چه آبرو ببالیم
Чу ҳубоб карда урёни ҳамаро тнки радое
چو حباب کرده عریان همه را تنکردایی
зи висоли меҳри тобон чаҳ расад ба сояи бедил
ز وصال مهر تابان چه رسد به سایه بیدل
Рӯм аз худ ва ту гирдам ки ту дар канорами ое
روم از خود و تو گردم که تو در کنارم آیی