Ҳайрати қафасами кӯи асари аҷзу расое

حیرت قفسم‌کو اثر عجز و رسایی

Маҷбури адабро чаҳ висол ва чаҳ ҷудоӣ

مجبور ادب را چه وصال و چه جدایی

Ойӣнаи втслими фузулӣ , чаҳ хаёласт

آیینه وتسلیم فضولی‌، چه خیالست

Рангӣ нанамоем ки онро нанамое

رنگی ننماییم‌که آنرا ننمایی

Вқст ки чун обилаи азпўсти броиим

وقست‌که چون آبله ازپوست برآییم

Каз хеш бурун мекашадам танги қабое

کز خویش برون می‌کشدم تنگ قبایی

Аз бскаҳ ба дили нохуни тадбири шикастам

از بسکه به دل ناخن تدبیر شکستم

Чун ғунча дамид аз нафасами уқдаи гушойӣ

چون غنچه دمید از نفسم عقده‌ گشایی

Хўшбош ки каси монеъ озодагӣат нест

خوشباش که کس مانع آزادگیت نیست‌

Олами ҳама роҳастгар аз хеши броиӣ

عالم همه راه است گر از خویش برآیی

эй ҳасани маъаяти зи фиребати нигаҳами сӯхт

ای حسن معیت ز فریبت نگهم سوخت

Як пардаи ъёнтркаҳи басии даври намое

یک پرده عیانترکه بسی دور نمایی

Бргнҷи ҳамон сӯрат вайрона ниқобаст

برگنج همان صورت ویرانه نقابست

Пӯшади магарати бандагии осори худоӣ

پوشد مگرت بندگی آثار خدایی

Дар баҳр чаро қатраи мо баҳр набошад

در بحر چرا قطرهٔ ما بحر نباشد

Дар базми карямон чаҳ хаёласт гадоӣ

در بزم کریمان چه خیالست گدایی

Аз лофи ҳзркн ки дарин арсаи мабодо

از لاف حذرکن که درین عرصه مبادا

Парвози фурӯшӣу Фсрдн ба даройӣ

پرواز فروشی و فسردن به درآیی

Рафъи ҳавас аз тинати мардум чаҳ хаёласт

رفع هوس از طینت مردم چه خیالست

Збни қофила берун наравад ҳарзаи даройӣ

زبن قافله بیرون نرود هرزه درآیی

Натавон шудан аз ваҳми вуҷӯду адами озод

نتوان شدن از وهم وجود و عدم آزاد

Бо дому қафаси соз ки давраст раҳоӣ

با دام و قفس ساز که دور است رهایی

Ҳосил накунӣ сандали дард сар ҳастӣ

حاصل نکنی صندل درد سر هستی

Бедил ба раҳи ишқ агар ҷабҳаи нисое

بیدل به ره عشق اگر جبهه نسایی