зи хеш рафтаам аммо нарафтаам ҷое
ز خویش رفتهام اما نرفتهام جایی
Ғубори роҳи туам то кӣам зании пое
غبار راه توام تا کیام زنی پایی
Таҳайюри ту зи фикри ду оламам пардохт
تحیر تو ز فکر دو عالمم پرداخت
Ба ҷилваи ?ут ки на дайн дорам ва на дунёе
به جلوهاتکه نه دین دارم و نه دنیایی
Нишастаам ба адабгоҳи мактаби таҳқиқ
نشستهام به ادبگاه مکتب تحقیق
Ҳазор исми гиреҳи баста дар муаммое
هزار اسم گره بسته در معمایی
Румузи ҳайрат ойӣна кист дар ёбад
رموز حیرت آیینه کیست در یابد
Иқомат дар дил нест бе тақозое
اقامت در دل نیست بیتقاضایی
Муқӣми кунҷ харобот заҳматем ҳама
مقیم کنج خرابات زحمتیم همه
Гумон мабар ки бурун уфтад аз хамаши лое
گمان مبر که برون افتد از خمش لایی
зи соз даҳр магӯ кӯк ибратаст ӣнҷо
ز ساز دهر مگو کوک عبرتست اینجا
Сапанди сӯхтае ё таранги миное
سپند سوختهای یا ترنگ مینایی
Нишондааст ҷаҳонро дар оташӣ ки мапурс
نشانده است جهان را در آتشی که مپرس
Ҷамол дар назару интизори фардое
جمال در نظر و انتظار فردایی
Дарин қаламрави ваҳшат чаҳ мардумак чаҳ нигоҳ
درین قلمرو وحشت چه مردمک چه نگاه
Ҷунуни дмондаҳи хат аз нуқтаи сувидое
جنون دمانده خط از نقطهٔ سویدایی
Назар ба ҳайрати тасвири ҳинд бохта ам
نظر به حیرت تصویر هند باختهام
Казин сияҳи қулмон брнхости Лайлое
کزین سیه قلمان برنخاست لیلایی
Ба он хамӣ ки ҷунуни чин доманам пардохт
به آن خمیکه جنون چین دامنم پرداخت
Чу гирдбоди шикастами кулоҳи саҳройӣ
چو گردباد شکستم کلاه صحرایی
Чу субҳ май рӯм аз хеш токҷо барисам
چو صبح میروم از خویش تاکجا برسم
Ба ҳар нафас заданами пргшости анқое
به هر نفس زدنم پرگشاست عنقایی
Ғурури худсарӣ аз пасти Фитратони беди л
غرور خودسری از پستفطرتان بیدل
Дамидаи обилае чанд азкФи пое
دمیده آبلهای چند ازکف پایی