Шӯр гмгштгӣ ам зад ба дар расвоӣ

شور گمگشتگی‌ام زد به در رسوایی

Ҳайфи ҳиммат ки шавад мунфаили анқое

حیف همت‌ که شود منفعل عنقایی

Нанг ҳушаст ки чун акси дарин дашти сароб

ننگ هوش ‌است ‌که چون عکس درین ‌دشت‌ سراب

Об ойӣна кунад киштии каси дарёӣ

آب آیینه ‌کند کشتی ‌کس دریایی

Халқӣ аз лофи ҷунун шефта огоҳӣаст

خلقی از لاف جنون شیفتهٔ آگاهیست

Ту ба хамёза мабар арзи қадаҳи паймое

تو به خمیازه مبر عرض قدح پیمایی

Шамъ бо монданаш аз хеши гузашти охири кор

شمع با ماندنش از خویش ‌گذشت آخر کار

Пушт пойаст зи сар то ба қадам бе пое

پشت پای است ز سر تا به قدم بی‌پایی

Дар мақомӣ ки нафаси наъл дар оташ дорад

در مقامی‌ که نفس نعل در آتش دارد

Ханда меоядам аз ғифлат бе парвое

خنده می‌آیدم از غفلت بی‌پروایی

Ёди он қомати раъно ба такаллуф накунӣ

یاد آن قامت رعنا به‌ تکلف نکنی

Ки мабодо рӯй аз хешу қиёмати ое

که مبادا روی از خویش و قیامت آیی

Ҳасрати бода кашӣ нест кам аз оташи сувар

حسرت باده ‌کشی نیست کم از آتش صور

Кӯҳҳо рафт ба бод аз ҳаваси миное

کوهها رفت به‌ باد از هوس مینایی

Саъй мутриб нашавад чорагар кулуфти дил

سعی مطرب نشود چاره‌ گر کلفت دل

Ин гиреҳ нест ки нохуни занӣ ва бигушое

این‌ گره نیست‌ که ناخن زنی و بگشایی

Шӯри ҳангомаи афлоку хурӯши дили хок

شور هنگامهٔ افلاک و خروش دل خاک

Бесадотар зи ду дастаст чу бар ҳам сое

بی صدا تر ز دو دست است چو بر هم سایی

Ҳарфи ишқи анҷуман орой хурӯшаст ӣнҷо

حرف عشق انجمن آرای خروشست اینجا

Банд не гардад агар лаби баҳами оради ное

بند نی ‌گردد اگر لب بهم آرد نایی

Хоб дар дидаи арбоби қаноат талх аст

خواب در دیدهٔ ارباب قناعت تلخ است

Бӯрё гар накунад махмалӣу дебое

بوریا گر نکند مخملی و دیبایی

Ҳиҷ ҷо нест тиҳии ҷои баҳам ҷӯшидан

هیچ‌جا نیست تهی جای به هم جوشیدن

Шаш ҷиҳат олам анқост пар аз танҳоӣ

شش جهت عالم عنقاست پر از تنهایی

Шуъларо ҷузи таҳи хокистараш ором куҷост

شعله را جز ته خاکسترش آرام‌ کجاست

Ҷаҳд он кун ки ту дар сояи хеши осое

جهد آن کن که تو در سایهٔ خویش آسایی

Бедили ин моу миннати ҳоил осор сафост

بیدل این ما و منت حایل آثار صفاست

Нафасӣ оина бошӣ ки нафас нанамое

نفسی آینه باشی‌ که نفس ننمایی