Нашуд ойӣнаи кайфияти мо зоҳири ороӣ

نشد آیینه‌ کیفیت ما ظاهر آرایی

Ниҳон монадем чун маънӣ ба чандини лафзи пайдое

نهان ماندیم چون معنی به چندین لفظ پیدایی

Ба ғифлати сохт дил то вораед аз ғайрати имкон

به غفلت ساخت دل تا وارهید از غیرت امکان

Чаҳҳо май сӯхти ин ойӣна гар медошт бенаӣ

چه‌ها می‌سوخت این آیینه‌ گر می‌داشت بینایی

Мизоҷи офият яксар шикаст омодааст ӣнҷо

مزاج عافیت یکسر شکست آماده است اینجا

Ҳамагар санг бошад нест бе андӯҳи миное

همه‌ گر سنگ باشد نیست بی‌اندوه مینایی

Балад ишқаст аз сари манзили маҷнӯн чаҳ май пурсӣ

بلد عشق است از سر منزل مجنون چه می‌پرسی

Ки ӣнҷои хонаҳо чун дида оҳӯаст саҳройӣ

که اینجا خانه‌ها چون دیدهٔ آهوست صحرایی

Хаёли зиндагӣ пухтани димоғ ҳарза ме хоҳад

خیال زندگی پختن دماغ هرزه می‌خواهد

Ҳамагар дил шавад ойӣнаи ?ути он ба ки нанамое

همه ‌گر دل شود آیینه‌ات آن به که ننمایی

Алаф хорӣ набояд сар кашад аз ҳукми гардунат

علف خواری نباید سر کشد از حکم‌ گردونت

Ки дӯш аз бор агар дуздӣ ба зери чӯб май ое

که دوش از بار اگر دزدی به زیر چوب می‌آیی

зи нанги эътибор пуч ҳастӣ бар наме ояд

ز ننگ اعتبار پوچ هستی بر نمی‌آید

Адам кард аз тараҳҳуми пайкари моро ҳаюлое

عدم‌ کرد از ترحم پیکر ما را هیولایی

Навое аз садаф гул мекунад к-эии ғофил аз қисмат

نوایی از صدف‌ گل می‌کند کای غافل از قسمت

Лаби хушкӣ ки мо дорем дрбоиии сети дарёӣ

لب خشکی که ما داریم دربایی‌ست دریایی

Ба хомӯшӣ мабош аз нола бе ранги дили ғофил

به خاموشی مباش از نالهٔ بی‌رنگ دل غافل

Нафаси чандини Нитсаатон реша дорад аз лаби ное

نفس چندین نیستان ریشه دارد از لب نایی

Ба хоби нози ҳам зон чашм ҷодӯ мекашад қомат

به خواب ناز هم زان چشم جادو می‌کشد قامت

Ба андоз баландӣҳои мижгони фитнаи болоӣ

به انداز بلندیهای مژگان فتنه بالایی

Ниҳон медорад аз шарми такаллуми лаъли хомӯшаш

نهان می‌دارد از شرم تکلم لعل خاموشش

Чу банди нешикар дар бӯси ҳам завқи шкрхоиӣ

چو بند نیشکر در بوس هم ذوق شکرخایی

Ҳилоли авҷи қадар аз вазъи таслим ту ме болад

هلال اوج قدر از وضع تسلیم تو می‌بالد

Фалаки фаршигар аз худ як хами абрӯи фурӯди ое

فلک فرشی‌ گر از خود یک خم ابرو فرود آیی

Надонам бо ки май бояд дарин вайрона ҷӯшидан

ندانم با که می‌باید درین ویرانه جوشیدن

Ба ҳрмҳФл ки раҳи барадам чу шамъами сӯхти танҳоӣ

به هرمحفل‌که ره بردم چو شمعم سوخت تنهایی

Ҳавои доман ӯ гар набошад шҳпри ҳиммат

هوای دامن او گر نباشد شهپر همت

Ки бар медорад аз мушти ғуборами нотавоноӣ

که بر می‌دارد از مشت غبارم ناتوانایی

Чаҳ сон аз сустии толеъи зи по афтодаам бедил

چه سان از سستی طالع ز پا افتاده‌ام بیدل

Ки тимсоли заъифамро кунад ойӣнаи дебое

که تمثال ضعیفم را کند آیینه دیبایی