Бар ҳрглии дамидаи сети афсуни орзӯе

بر هرگلی دمیده‌ست افسون آرزویی

Буии шикастаи рангӣ ранг парида бӯе

بوی شکسته رنگی رنگ پریده بویی

Номӯси нотавонии афтода бар сари ҳам

ناموس ناتوانی افتاده بر سر هم

Ранг шикаста дорад бар шшҷҳти ғулуве

رنگ شکسته دارد بر ششجهت غلویی

Созӣ ки чинии дили ноз тараннумаш дошт

سازی که چینی دل ناز ترنمش داشت

Равшан шуд охири кор аз пардаи тори мӯе

روشن شد آخر کار از پرده تار مویی

Дркорўон ҳастӣ як ҷинси нестӣ буд

درکاروان هستی یک جنس نیستی بود

Зини чор сӯ гузидем дукони чорсўиӣ

زین چار سو گزیدیم دکان چارسویی

Тадбири хонимонат дар ишқ ханда дорад

تدبیر خانمانت در عشق خنده دارد

Киштии шикаста онгаҳ ғмхўории сабуе

کشتی شکسته آنگه غمخواری سبویی

Аз ҳар сиррии дарин баҳри нози ҳубоб гул кард

از هر سری درین بحر ناز حباب ‌گل ‌کرد

Маст шиност ӣнҷои бимғзии кадуе

مست شناست اینجا بیمغزی کدویی

То чашм боз кардем бо ту чаҳ соз кардем

تا چشم باز کردیم با تو چه ساز کردیم

Бар мо чу не ситам кард овозӣу гулӯе

بر ما چو نی ستم کرد آوازی و گلویی

Чун гирди боди зини дашти сад нахл бесамар раст

چون‌گرد باد زین دشت صد نخل بی‌ثمر رست

Мо низкрдаҳ бошем бепоу сари нимуве

ما نیزکرده باشیم بی ‌پا و سر نمویی

Ҷӯш ва хурӯш ишқем зеру Бам ҳавас чист

جوش و خروش عشقیم زیر و بم هوس چیست

Ҳар пашша дар танинаш дорад наҳанги ҳўиӣ

هر پشه در طنینش دارد نهنگ هویی

Ҳастӣ ҳамон адам буд , неи кайфӣ ва на кам буд

هستی همان عدم بود، نی کیفی و نه کم بود

Дар ҳар лаб ва даҳоне ман дошта сет ӯе

در هر لب و دهانی من داشته‌ست اویی

Дар маъбадӣ ки покон аз шарми оби гаштанд

در معبدی که پاکان از شرم آب گشتند

Моро нахост ғифлаттар домани вузӯе

ما را نخواست غفلت تر دامن وضویی

Чун шамъ то раседем дар базмгоҳи қисмат

چون شمع تا رسیدیم در بزمگاه قسمت

Ёрони нишоти бурданди мо доғи шуълаи хуӣ

یاران نشاط بردند ما داغ شعله خویی

Дил бар чаҳ доғ молем сар бар чаҳ санги соиим

دل بر چه داغ مالیم سر بر چه سنگ ساییم

Моро намедиҳад бори ойӣнаи пеши рӯе

ما را نمی‌دهد بار آیینه پیش رویی

Бедили гузашти халқии маъюси ташнаи комӣ

بیدل گذشت خلقی ماْیوس تشنه‌کامی

Ғайр аз нафаси дарин боғ обӣ надошт ҷӯӣ

غیر از نفس درین باغ آبی نداشت جویی