эй зи чашм май парастати масти ҳайрати ҷом ҳо
ای ز چشم میْپرستت مست حیرت جامها
Ҳалқаи зулфи гиреҳи гират ба гӯши дом ҳо
حلقهٔ زلف گرهگیرت به گوش دامها
Дар табассум кам нашуд заҳри итоб аз ?наргаст
در تبسم کم نشد زهر عتاب از نرگست
Кӣ ба шӯри пистаи резади талхӣ аз бодом ҳо
کی به شور پسته ریزد تلخی از بادامها
Доманат ноёб ва ман бе тоби арзи изтироб
دامنت نایاب و من بیتاب عرض اضطراب
Хоҳад аз хокам ғубор ангехт ин ибром ҳо
خواهد از خاکم غبار انگیخت این ابرامها
Оташам аз бими афсурдани ҳамон дар санг монад
آتشم از بیم افسردن همان در سنگ ماند
Раҳзани оғоз ман шуд кулуфти анҷом ҳо
رهزن آغاز من شد کلفت انجامها
То шавад равшани саводи кулбаи торики ман
تا شود روشن سواد کلبهٔ تاریک من
намегузорад чашми равзани айнак аз глҷом ҳо
میگذارد چشم روزن عینک از گلجامها
Сайди маҳрӯмӣ чу ман дар марғзор даҳр нест
صید محرومی چو من در مرغزار دهر نیست
Май Ромад аз ваҳшатам чун мавҷи дарёи дом ҳо
میرمد از وحشتم چون موج دریا دامها
Бас ки бунёдами зошўби ҷунун ҷузв ҳавост
بس که بنیادم زآشوب جنون جزو هواست
наме тавон аз остонами рехти ранги бом ҳо
میتوان از آستانم ریخت رنگ بامها
Аз балои офияти ҳам он қадр эмин мабош
از بلای عافیت هم آنقدر ایمن مباش
Оби гавҳари туъма хокаст аз ором ҳо
آب گوهر طعمهٔ خاک است از آرامها
Печи втоби шуълаи дили номаи печидаи а ӣ аст
پیچوتاب شعلهٔ دل نامهٔ پیچیدهایاست
намефиристам ҳар нафаси сӯии адами пайғом ҳо
میفرستم هر نفس سوی عدم پیغامها
Ин шабистони ҷузи ғубори дида бедор нест
این شبستان جز غبار دیدهٔ بیدار نیست
Ҷамъ шуд дӯди чароғу рехти ранги шом ҳо
جمع شد دود چراغ و ریخت رنگ شامها
Бе ҷамолаши бас ки бедили базми моро нур нест
بیجمالش بس که بیدل بزم ما را نور نیست
Нохуна аз мавҷ меоварда чашми ҷом ҳо
ناخنه از موج می آورده چشم جامها