Пеши он чашми сухангӯи мавҷ май дар ҷом ҳо
پیش آن چشم سخنگو موج می در جامها
Чун забони хомашони печидаи сар дар ком ҳо
چون زبان خامشان پیچیده سر در کامها
Ранги хӯбиро зи чашм ӯ банноӣ дигар аст
رنگ خوبی را ز چشم او بنای دیگر است
Равғани тасвири дарди ҳасани азин бодом ҳо
روغن تصویر درد حسن ازین بادامها
Мавҷи дарёро тапидани рақси айши зиндагии сет
موج دریا را تپیدن رقص عیش زندگیست
Бсмл ӯро ба бе оромии сети ором ҳо
بسمل او را به بیآرامیست آرامها
Аз мазоқи ноз агар ғофил набошад коми шавқ
از مذاق ناز اگر غافل نباشد کام شوق
наме тавон сад бӯсаи лиззати бурдан аз дашном ҳо
میتوان صد بوسه لذت بردن از دشنامها
Чун хати паргор , агар мақсади далел аҷз нест
چون خط پرگار، اگر مقصد دلیل عجز نیست
Пои оғоз аз чаҳ май бӯсади саранҷом ҳо
پای آغاز از چه میبوسد سرانجامها
Аз гирифтории мо бо ишқи зеб дигар аст
از گرفتاری ما با عشق زیب دیگر است
Бол мурғон мешавад мижгони чашми дом ҳо
بال مرغان میشود مژگان چشم دامها
Шуҳраи олам шудани мушкил буд бе дардисар
شهرهٔ عالم شدن مشکل بود بیدردسر
Рӯзу шаби чин бар ҷабин дорад нигин аз ном ҳо
روز و شب چین بر جبین دارد نگین از نامها
Сахт душвораст қатъи роҳи иқлӣми адам
سخت دشوار است قطع راه اقلیم عدم
Ҳамчуи пайки умр бояд аз нафас зад гом ҳо
همچو پیک عمر باید از نفس زد گامها
Мақсади ваҳшати хиромони нафаси фаҳмидании сет
مقصد وحشت خرامان نفس فهمیدنیست
Бесуроғӣ нестанд ин буии гули эҳром ҳо
بیسراغی نیستند این بوی گل احرامها
Нашъаи айшӣ ки дорад ин чаман хамёза аст
نشئهٔ عیشی که دارد این چمن خمیازه است
Бар пари товус май бандами бароти ҷом ҳо
بر پر طاووس میبندم برات جامها
Ҳечкас дар олами иқболи фориғ бол нест
هیچکس در عالم اقبال فارغبال نیست
Рахш натавон тохтани бедил ба пушти бом ҳо
رخش نتوان تاختن بیدل به پشت بامها