Гуфтугӯи сад ранг нокомӣ даманд аз ком ҳо
گفتگو صد رنگ ناکامی دماند از کامها
Васли ҳам мавҳум монад аз шубҳаи пайғом ҳо
وصل هم موهوم ماند از شبههٔ پیغامها
Ғайри дайру каъбаи ҳам сад ҷо таманно ме кунад
غیر دیر و کعبه هم صد جا تمنا میکند
Зиндагии як ҷомаи вор ва ин ҳамаи эҳром ҳо
زندگی یک جامهوار و این همه احرامها
Реша нашаву намо аз донаи мо гул накард
ریشهٔ نشو و نما از دانهٔ ما گل نکرد
Монад чун ҳарф хамӯшӣ дар тилисми ком ҳо
ماند چون حرف خموشی در طلسم کامها
Қатраи мо нокуҷои сомон худдорӣ кунад
قطرهٔ ما ناکجا سامان خودداری کند
Баҳри ҳам аз мавҷи ӣнҷо май шуморади гом ҳо
بحر هم از موج اینجا میشمارد گامها
Гул кунад дар ваҳшати дардисари фармондиҳӣ
گل کند در وحشت دردسر فرماندهی
Чун шарар аз санги резади зини нигинҳо ном ҳо
چون شرر از سنگ ریزد زین نگینها نامها
Чун ба огоҳӣ фитад кор , аҳл дунё ноқисанд
چون به آگاهی فتد کار، اهل دنیا ناقصند
Варна дар тадбири ғифлат пухтаанд ин хом ҳо
ورنه در تدبیر غفلت پختهاند این خامها
Аз нишон ҳастӣ мо сиккаи номӣ беш нест
از نشان هستی ما سکه نامی بیش نیست
Сайди мо ҳукм садо дорад ба гӯши дом ҳо
صید ما حکم صدا دارد به گوش دامها
Лолау гули бас ки лабрезанд аз саҳбои ранг
لاله و گل بس که لبریزند از صهبای رنگ
Дар шикастан ҳам садоеи сар назд зини ҷом ҳо
در شکستن هم صدایی سر نزد زین جامها
Аз тапиши овораҳо береша ҷуръат мабош
از تپش آوارهها بیریشهٔ جرأت مباش
Дар замин нотавонӣ гаштаанд ором ҳо
در زمین ناتوانی گشتهاند آرامها
Бедил аз ойӣнаи зангор Фрсўдм мапурс
بیدل از آیینهٔ زنگار فرسودم مپرس
Доштами субҳӣ ки шуд ғорати насиби шом ҳо
داشتم صبحی که شد غارت نصیب شامها