эй оинаи ҳасани таманнои ту ҷон ҳо

ای آینهٔ حسن تمنای تو جان‌ها

Авроқи гулистони санои ту забон ҳо

اوراق گلستان ثنای تو زبان‌ها

Бе замзамаи ҳамди ту қонӯни сухан ро

بی‌زمزمهٔ حمد تو قانون سخن را

Афсурда чу хӯни раг тораст баён ҳо

افسرده چو خون رگ تار است بیان‌ها

Аз ҳасрати гулзори тамошоӣ ту обаст

از حسرت گلزار تماشای تو آبست

Чун шабнами гули оина дар оинаи дон ҳо

چون شبنم گل آینه در آینه‌دان‌ها

Бетоб висоласт дил аммо чаҳ тавон кард

بی‌تاب وصال است دل اما چه توان کرد

Ҷисмаст ба роҳати гиреҳи риштаи ҷон ҳо

جسم است به راهت گره رشتهٔ جان‌ها

Онҷо ки буд ҷилваи гуҳи ҳасани камолат

آنجا که بود جلوه‌گه حسن کمالت

Чун оина маҳваст яқинҳоу гумон ҳо

چون آینه محو است یقین‌ها و گمان‌ها

Аз марҳамати оми ту дар кӯии иҷобат

از مرحمت عام تو در کوی اجابت

Гум гашта асарҳо ба таку пўии фиғон ҳо

گم‌گشته اثرها به تک و پوی فغان ها

Аз қӯти таъӣди ту таҳрики насимӣ

از قوت تأیید تو تحریک نسیمی

Бар баҳр кашад аз шикани мавҷи камон ҳо

بر بحر کشد از شکن موج کمان‌ها

Дар чорсўии даҳр гузар кард хаёлат

در چارسوی دهر گذر کرد خیالت

Лабрез шуд аз ҳайрати ойӣнаи дукон ҳо

لبریز شد از حیرت آیینه دکان‌ها

Дар пардаи дили ғайр хаёлат натавон ёфт

در پرده دل غیر خیالت نتوان یافت

Ҷўлонкдаҳ партав моҳанд каттон ҳо

جولانکده پرتو ماهند کتان‌ها

Дар дида бедил набӯд як дили пари хӯн

در دیده بیدل نبود یک دل پر خون

Бе доғи ҳавои ту дар тани лолаи ситон ҳо

بی‌داغ هوای تو در تن لاله‌ستان‌ها