Чу ашк , он кас ки мечӣанд гули айш аз тапидан ҳо
چو اشک، آن کس که میچیند گلِ عیش از تپیدنها
Буд дилтанг агар гавҳар шавад аз орамидан ҳо
بود دلتنگ اگر گوهر شود از آرمیدنها
зи бас омаст дар ваҳшати сарои даҳр бе тобӣ
ز بس عام است در وحشتسرای دهر بیتابی
Дил ҳар зарра дорад дар қафаси чандин тапидан ҳо
دلِ هر ذره دارد در قفس چندین تپیدنها
Мҷуи овозаи шӯҳрати зи оҳанги сабки рӯҳон
مجو آوازهٔ شهرت ز آهنگِ سبکروحان
Садои боли мурғ ранг набӯд дар паридан ҳо
صدای بالِ مرغِ رنگ نبود در پریدنها
Нигаҳ дар дидаи ҳайрони мо шухӣ наме донад
نگه در دیدهٔ حیرانِ ما شوخی نمیداند
Ба ранги чашми шабнами дард ин миност дидан ҳо
به رنگِ چشمِ شبنم دردِ این میناست دیدنها
Дўто кардем охири хешро дар хизмати перӣ
دوتا کردیم آخر خویش را در خدمت پیری
Расонидеми бори зиндагонӣ то хмидн ҳо
رسانیدیم بار زندگانی تا خمیدنها
зи равнақ боз мемонад чу мино шуд з май холӣ
ز رونق باز میماند چو مینا شد ز می خالی
Шикасти ранг зоҳир мешавад дар хӯн кашӣдан ҳо
شکستِ رنگ ظاهر میشود در خون کشیدنها
Маро аз печи втоби гирдбоди ин нукта шуд равшан
مرا از پیچ وتابِ گردباد این نکته شد روشن
Ки дар роҳи талаби миъроҷ домонаст чидан ҳо
که در راهِ طلب معراجِ دامان است چیدنها
зи қатъи улфати дилҳо ҳасуд осӯда нанишинад
ز قطعِ الفت دلها حسود آسوده ننشیند
Шавад хамёзаи миқрози афзӯн дар баридан ҳо
شود خمیازهٔ مقراض افزون در بریدنها
Гудози дарди навмидии тамошоӣ дигар дорад
گدازِ دردِ نومیدی تماشای دگر دارد
Ба ранги ашки носўрми назарбоз чакидан ҳо
به رنگِ اشکِ ناسورم نظربازِ چکیدنها
Ҳубоб аз мавҷи ҳаргизи сарфа тоқат наме бинад
حباب از موج هرگز صرفهٔ طاقت نمیبیند
зи боли мо гиреҳ вомӣ кунад охир тапидан ҳо
ز بالِ ما گره وامیکند آخر تپیدنها
з ҳастигар буруни тозии адам дар пеш ме ояд
ز هستی گر برون تازی عدم در پیش میآید
Дарин водӣ мақомӣ нест ғайр аз норасӣдан ҳо
درین وادی مقامی نیست غیر از نارسیدنها
Мҷу аз Тифли хуён , фитрати озодагони бедил
مجو از طفلخویان، فطرتِ آزادگان بیدل
Ба парвози нигаҳ кӣ мерасад ашк аз давидан ҳо
به پروازِ نگه کی میرسد اشک از دویدنها