Фалаки ин саркашӣ чанд аз ғубор орамидан ҳо
فلک این سرکشی چند از غبار آرمیدنها
намебоист аз хоки ӣнқадар доман кашӣдан ҳо
نمیبایست از خاک اینقدر دامن کشیدنها
Махӯр эй шамъ аз ҳастӣ фиреби маҷлиси ороӣ
مخور ای شمع از هستی فریب مجلسآرایی
Ки як гардан наме арзад ба чандини сар баридан ҳо
که یک گردن نمیارزد به چندین سر بریدنها
Ҳамон беҳтар ки арзи реша дар хок адам бошад
همان بهتر که عرض ریشه در خاک عدم باشد
Ба ранги субҳ , барқ ҳосиласт ӣнҷои дамӣдан ҳо
به رنگ صبح، برق حاصل است اینجا دمیدنها
Шабӣ аз бе худии назораи он бевафо кардам
شبی از بیخودی نظارهٔ آن بیوفا کردم
Кунун чашмам чу шамъи кушта доғаст аз надидан ҳо
کنون چشمم چو شمع کشته داغ است از ندیدنها
Ба сози маҳфил беранг ҳастӣ сахти ҳайронам
به ساز محفل بیرنگ هستی سخت حیرانم
Ки набзи нола хомӯшасту дили масти шунидан ҳо
که نبض ناله خاموش است و دل مست شنیدنها
Мақом васл ноёбасту роҳи саъии нопидо
مقام وصل نایاب است و راه سعی ناپیدا
Чаҳ мекардем ёрб гар набӯдӣ норасӣдан ҳо
چه میکردیم یارب گر نبودی نارسیدنها
Кафи хоки ҳавои фарсӯдае , эй бе хабари шармӣ
کف خاک هوا فرسودهای، ای بیخبر شرمی
Ба гардун чанд чун субҳати барад беҷо давидан ҳо
به گردون چند چون صبحت برد بیجا دویدنها
Сиришкам дошт аз шавқати гудози олӯдаи таҳрирӣ
سرشکم داشت از شوقت گداز آلوده تحریری
Ба боли мавҷи бастами нома дар хӯн тапидан ҳо
به بال موج بستم نامهٔ در خون تپیدنها
Чу ашкам , нотавонии рухсат ҷуръат наме бахшад
چو اشکم، ناتوانی رخصت جرأت نمیبخشد
Магар аз лағзиши побандами эҳром давидан ҳо
مگر از لغزش پابندم احرام دویدنها
Шарорам , шуълаам , рангам , кадомин тоирам ёрб
شرارم، شعلهام، رنگم، کدامین طایرم یارب
Ки мехонд шикасти болами афсун паридан ҳо
که میخواند شکست بالم افسون پریدنها
зи шарми наргиси махмур ӯ чандон арақ кардам
ز شرم نرگس مخمور او چندان عرق کردم
Ки сртои пои ман майхона шуд аз шиша чидан ҳо
که سرتا پای من میخانه شد از شیشه چیدنها
зи аҳволи дили ғмдидаҳи бедил чаҳ май пурсӣ
ز احوال دل غمدیدهٔ بیدل چه میپرسی
Ки ҳаст ин қатраи хӯн чун ғунчаи маҳрӯм аз чакидан ҳо
که هست این قطره خون چون غنچه محروم از چکیدنها