Ба ранги ғунчаи савдои хатати печидаи дилҳо ро

به رنگ غنچه سودای خطت پیچیده دلها را

Руки гули ришта шероза шуд ҷамъияти мо ро

رگ گل رشتهٔ شیرازه شد جمعیت ما را

Хиромати бол шавқам дод дар парвози ҳайронӣ

خرامت بال شوقم داد در پرواز حیرانی

Ки чун қамарии қадаҳ дар чашм дорам сарви мино ро

که چون قُمری قدح در چشم دارم سرو مینا را

Нигаҳ шуд шамъи фонӯси хаёл аз чашми пӯшидан

نگه شد شمع فانوس خیال از چشم‌پوشیدن

Фанои мушкил ки аз ошиқи баради завқи тамошо ро

فنا، مشکل که از عاشق برد ذوق تماشا را

Дарин маҳфили суроғи гӯша амнӣ наме ёбам

درین محفل سراغ گوشهٔ امنی نمی‌یابم

Чу шамъ охргрибон мекунам нақши кафи по ро

چو شمع آخر گریبان می‌کنم نقش کف پا را

Каф хокӣ надорам қобили таъмири худдорӣ

کف خاکی ندارم قابل تعمیر خودداری

Ҷунун ифшоанд бар вайронаам домони саҳро ро

جنون افشاند بر ویرانه‌ام دامان صحرا را

Ба ғайр аз нестии лавҳи адами нақшӣ наме бандад

به غیر از نیستی، لوح عدم نقشی نمی‌بندد

Агар хоҳӣ нагардӣ ҷилвагар ойӣна кун мо ро

اگر خواهی نگردی جلوه‌گر، آیینه کن ما را

Надорад ҳоли мо андешаи мстқбли дигар

ندارد حال ما اندیشهٔ مستقبل دیگر

Ки гум кардем дар оғӯши дай , имрӯзу фардо ро

که گم کردیم در آغوش دی‌، امروز و فردا را

На аз мавҷ насимаст ӣнқадарҳо ҷӯши битобӣ

نه از موج نسیم است این‌قدرها جوش بی‌تابی

Таби шавқ касе дар рақс дорад набзи дарё ро

تب شوق کسی در رقص دارد نبض دریا را

Хамӯшӣ ғайри аФсўдн чаҳ гули резад ба домонат

خموشی غیر افسردن چه گل ریزد به دامانت

Агар озодае бо нола кун пайванди аъзо ро

اگر آزاده‌ای، با ناله کن پیوند اعضا را

Иқомати тӯҳматӣ дар маҳфил кам фурсат ҳастӣ

اقامت‌تهمتی، در محفل کم‌فرصت هستی

Чу акси азхонаҳи ойӣнаи берун гарм кун ҷо ро

چو عکس ازخانهٔ آیینه بیرون گرم‌کن جا را

Моли шуълаи ҳам доғаст гросўдгии хоҳӣ

مآل شعله هم داغ است، اگز آسودگی خواهی

Ба сдгрдни мадаи азкФи ҷабини саҷдаи Фрсо ро

به صد گردن مده از کف جبین سجده‌فرسا را

Нишонҳо нест ғайриаз номи он ҳам то бе бедил

نشان‌ها نیست غیر از نام، آن هم تا تویی بیدل

Ҷаҳонии дидае , бишумори нақши боли анқо ро

جهانی دیده‌ای‌، بشمار نقش بال عنقا را