Парешон нусха кард аҷзои мижгонтар мо ро

پریشان نسخه کرد اجزای مژگان تر ما را

Чаҳ мазмунаст дрхотри нигоҳати ҳайрати иншо ро

چه مضمون است در خاطر، نگاه حیرت انشا را

Нагардад монеъи ҷавлони ашками панҷаи мижгон

نگردد مانع جولان اشکم پنجهٔ مژگان

Пар моҳӣ нагирад домани амвоҷи дарё ро

پر ماهی نگیرد دامن امواج دریا را

На аз айшаст агар чун шиша май қлқли ои ҳонгам

نه از عیش است اگر چون شیشهٔ می قلقل آ‌هنگم

Шикасти дил салое мезанад ранги тамошо ро

شکست دل صلایی می‌زند رنگ تماشا را

Суроғи корвони дардам аз ҳолам машав ғофил

سراغ کاروان دردم از حالم مشو غافل

Бибин доғи дил ва дарёб нақши пои ғамҳо ро

ببین داغ دل و دریاب نقش پای غمها را

Набандӣ брдли озоди нақши тӯҳмати ҳасрат

نبندی بر دل آزاد نقش تهمت حسرت

Ки пеш аз бихўдии мисатон тиҳӣ карданд мино ро

که پیش از بی‌خودی، مستان تهی کردند مینا را

Шикваи кибриёӣ ӯ зи аҷзи мо чаҳ май пурсӣ

شکوه کبریای او، ز عجز ما چه می‌پرسی

Нигаҳи ҷуз зерипо набӯд сари афтодаи мо ро

نگه جز زیر پا نبود سر افتادهٔ ما را

намесозад матоъи ҳуш бо Юсуфи харидорон

نمی‌سازد متاع هوش با یوسف خریداران

Мадами афсуни худдории нигоҳи ҷилваи савдо ро

مدم افسون خودداری نگاه جلوه سودا را

Мақоми золими охир бар заъифонаст арзонӣ

مقام ظالم آخر بر ضعیفان است ارزانی

Ки чун оташ зпо уфтад ба хокистар диҳад ҷо ро

که چون آتش ز پا افتد، به خاکستر‌ دهد جا را

Ғубори мозӣу мстқбл аз ҳол ту ме ҷӯшад

غبار ماضی و مستقبل از حال تو می‌جوشد

Дар имрӯзаст гумгар вошкоФии дайу фардо ро

در امروز است گم گر واشکافی دی و فردا را

Ба ҳуши ото ба ин оҳанги молами гӯши тмиизт

به هوش آ، تا به این آهنگ، مالم گوش تمییزت

Ки дар чашми ғалати байнат чаҳ пинҳонии сети пайдо ро

که در چشم غلط‌بینت چه پنهانی‌ست پیدا را

Ба ин касрати намоеи ғофил азўҳдт машав бедил

به این کثرت‌نمایی غافل از وحدت مشو بیدل

Хаёли ойӣнаҳо дарпеш дорад шахс танҳо ро

خیال آیینه‌ها درپیش دارد شخص تنها را

Хониш
ғзл шморҳ 33 — ъндлӣб