Сухан шуд доғи дил чун шамъ аз оташ беоне ҳо
سخن شد داغ دل چون شمع از آتشبیانیها
Маъонии мард дар даврони мо аз сиктаи хуоне ҳо
معانی مرد در دوران ما از سکتهخوانیها
Табиати ҳам Аннани ҳарзаи гӯйон то куҷо тозад
طبیعت همعنان هرزهگویان تا کجا تازد
Хаёлам маҳв шуд аз касрати мисраи расонӣ ҳо
خیالم محو شد از کثرت مصرعرسانیها
зи ташвиши каҷи оҳангони гузашт аз ростии табъам
ز تشویش کجآهنگان گذشت از راستی طبعم
Магари ин ҳалқа ҳо бардорад аз раҳ бесиноне ҳо
مگر این حلقهها بردارد از ره بیسنانیها
зи истиғнои озодӣ чаҳ лофади мавҷ дар гавҳар
ز استغنای آزادی چه لافد موج در گوهر
Ба маънӣ таҳтааст онҷои дукони трзбонӣ ҳо
به معنی تخته است آنجا دکان ترزبانیها
Чаҳ ришади дастгоҳи фитратами тори хаёли ӣнҷо
چه ریشد دستگاه فطرتم تار خیال اینجا
Ба ашкил харон дорам талоши ресмонӣ ҳо
به اشکیل خران دارم تلاش ریسمانیها
з тоқ афтод минои ашороти фалаки тозӣ
ز طاق افتاد مینای اشارات فلکتازی
Ҳилол акнӯн сипеҳри афканд ар абрўкмонӣ ҳо
هلال اکنون سپهر افکند ار ابروکمانیها
Нафаси сармоя эй аз лофи худсанҷӣ тбро кун
نفس سرمایهای از لاف خودسنجی تبرا کن
Мабодо дил шавад санги тарозуии гаронӣ ҳо
مبادا دل شود سنگ ترازوی گرانیها
Ба бе бокӣ забони вокрдаҳ эй , чун шамъу зини ғофил
به بیباکی زبان واکردهای، چون شمع و زین غافل
Ки меронад буруни базмати охири нуктаи рониҳо !
که میراند برون بزمت آخر نکتهرانیها!
зи даъвӣ чанд хоҳӣ бар гардуни мунфаил бӯдан
ز دعوی چند خواهی بر گردون منفعل بودن
Қафас тангаст ҷуз бар нолаи мФкни прФшонӣ ҳо
قفس تنگ است جز بر ناله مفکن پرفشانیها
Ғурур рустамӣ гуфтам ба хокаш кист андозад
غرور رستمی گفتم به خاکش کیست اندازد
з пооФтодгон гуфтанд : зӯри нотавонӣ ҳо
ز پاافتادگان گفتند: زور ناتوانیها
Сиррӣ дар ҷайби дздидм , зи ваҳми хон вамон рустам
سری در جیب دزدیدم، ز وهم خانومان رستم
Таҳ болам баровард аз ғам беошёнӣ ҳо
ته بالم برآورد از غم بیآشیانیها
Ту эй перии магари бор нафас бурдорӣ аз дӯшам
تو ای پیری مگر بار نفس برداری از دوشم
Гарон шуд зиндагонӣ бар дил аз ёди ҷавонӣ ҳо
گران شد زندگانی بر دل از یاد جوانیها
Ба номӯси ҳавосам чун нафаси тӯҳмат каш ҳастӣ
به ناموس حواسم چون نفس تهمتکش هستی
Ҳама дар хоб ва ман хӯн мехӯрам аз посбонӣ ҳо
همه در خواب و من خون میخورم از پاسبانیها
Дноӣти бас ки шуд имрӯзи мағрури Ганаи бедил
دنائت بس که شد امروز مغرور غنا بیدل
Замини ҳам бол впр дорад ба нози осмонӣ ҳо
زمین هم بال وپر دارد به ناز آسمانیها