Ба доғи ғурбатами восўхти охири худнамое ҳо
به داغ غربتم واسوخت آخر خودنماییها
Баровард аз дилам чун нолаи изҳори расое ҳо
برآورد از دلم چون ناله اظهار رساییها
Ғборонгиз шӯҳрат нест вазъи хоксори мо
غبارانگیز شهرت نیست وضع خاکسار ما
Хурӯшии доштам гум кардаам дар серумаи сое ҳо
خروشی داشتم گم کردهام در سرمهساییها
Ҳаводори мизоҷ тифлӣам аммо азин ғофил
هوادار مزاج طفلیام اما ازین غافل
Ки чун гули пӯст бар тан май дарди рангини қабое ҳо
که چون گل پوست بر تن میدرد رنگینقباییها
Чу рангами бас ки сар то пои тилисми сози хомӯшӣ
چو رنگم بس که سر تا پا طلسم ساز خاموشی
Шикастан ҳам набард аз пайкари ман бесадое ҳо
شکستن هم نبرد از پیکر من بیصداییها
Дар ин водӣ ба тадбир дигар натавон задани гомӣ
در این وادی به تدبیر دگر نتوان زدن گامی
Магари назри зи худ рафтан шавад бедасту пое ҳо
مگر نذر ز خود رفتن شود بی دست و پاییها
Мабош эй ғунчаи авроқи гули мағрури ҷамъият
مباش ای غنچهٔ اوراق گل مغرور جمعیت
Ки ин пайвастагиҳо дар бағал дорад ҷудоӣ ҳо
که این پیوستگیها در بغل دارد جداییها
Ту аз сарриштаи тадбири роҳами ғофилӣ варна
تو از سررشتهٔ تدبیر راهم غافلی ورنه
Надорад фисқи хлўтхонаҳ эй чун порсое ҳо
ندارد فسق خلوتخانهای چون پارساییها
Касе ёрб мабод афсурдаи найранги худдорӣ
کسی یارب مباد افسردهٔ نیرنگ خودداری
Шарорам шнг шуд аз кулуфти сброзмоиӣ ҳо
شرارم شنگ شد از کلفت صبرآزماییها
Асар гум карда оҳам мапурс аз андалеби ман
اثر گم کرده آهم مپرس از عندلیب من
Дар ин гулшани нафас май сӯзам аз оташи навое ҳо
در این گلشن نفس میسوزم از آتش نواییها
зи тўФи остонаш то насиб саҷда бурдорам
ز طوف آستانش تا نصیب سجده بردارم
Ба ранг сояам маҳмил ба дӯши ҷабҳаи сое ҳо
به رنگ سایهام محمل به دوش جبههساییها
Ба дил гуфтам кадомин шева душвораст дар олам
به دل گفتم کدامین شیوه دشوار است در عالم
Нафас дар хӯн тапид ва гуфт : поси ошноӣ ҳо
نفس در خون تپید و گفت: پاس آشناییها
Чаҳ кулуфтҳо ки дил дар бехудӣ дорад ниҳони бедил
چه کلفتها که دل در بیخودی دارد نهان بیدل
Буд ойӣнаро ҳайрати ниқоб бесафойӣ ҳо
بود آیینه را حیرت نقاب بیصفاییها