Ба намӯд ҳастӣ беасар чаҳ ниқоб шқ кунам аз ҳаё

به نمود هستی بی‌اثر چه نقاب شق‌کنم از حیا

Ту магар ба ман назарӣ кунӣ ки дамӣ арақ кунам аз ҳаё

تو مگر به من نظری‌کنی‌که دمی عرق‌کنم از حیا

Агарам диҳад хати имтиҳон , ҳаваси китоб на осмон

اگرم دهد خط امتحان‌، هوس‌کتاب نه آسمان

Мижа бар ҳам орми азин вони ҳамаи як варақ кунам азҳё

مژه بر هم آرم ازین وآن همه یک ورق کنم ازحیا

Чаҳ кунам зи шухии табъи дун , қадаҳӣ назд арақам ба хӯн

چه‌کنم ز شوخی‌طبع دون‌،‌قدحی‌نزد عرقم به‌خون

Ки бабўсам он лаби лаъли гавани саҳарӣ шафақ кунам азҳё

که ببوسم آن لب لعل‌گون سحری شفق‌کنم ازحیا

зи тахайюлӣ ки ба роҳи дайни ғами ботилам шудаи дилнишин

ز تخیلی‌که به راه دین غم باطلم شده دلنشین

Ба ман ин гумони набарди яқин ки хаёл ҳақ кунам аз ҳаё

به من این‌گمان نبرد یقین‌که خیال حق کنم از حیا

Чўзи хоки лола бурун занад , қадаҳи шикаста ба хӯн занад

چوز خاک لاله‌برون زند، قدح‌شکسته به‌خون زند

Ҳавасии агрбаҳ ҷунун занад ба ҳамин нсқ кунам азҳё

هوسی اگربه جنون زند به همین نسق کنم ازحیا

Зкмолми ончӣ ба ҳам расад , на злўҳи венӣ зқлм расад

زکمالم آنچه به‌هم رسد، نه زلوح‌ونی زقلم رسد

Хати нақши по ба рақами рсдкаҳи маниш сабақ кунам аз ҳаё

خط نقش پا به‌رقم رسدکه منش‌سبق‌کنم از حیا

Ба умеди васли тўнознин , ҳамаи ронсор диласту дайн

به‌امید وصل تونازنین‌،‌همه رانثار دل است‌و دین

Ман бедили върқи ҷабин ки чаҳ дар тибқ кунам азҳё

من بیدل وعرق جبین‌که چه در طبق‌کنم ازحیا