Ҳамеша сангдилонанд номдори тараб
همیشه سنگدلاناند نامدار طرب
зи хандаи нақши нигинро ба ҳам наёяд лаб
ز خنده نقش نگین را به هم نیاید لب
Забони ҳосиду тамҳиди ростӣ ғалат аст
زبان حاسد و تمهید راستی غلط است
Каҷӣ ба дар натавон барад аз дами ақраб
کجی به در نتوان برد از دم عقرب
Саводи фақри асари мояи сафоӣ дил аст
سواد فقر اثر مایهٔ صفای دل است
Чу субҳи поки намои чеҳрае ба домани шаб
چو صبح پاکنما چهرهای به دامن شب
Ба ғайр ишқ надорем ҳеҷ ойинӣ
به غیر عشق نداریم هیچ آیینی
Гузидаем чу парвона сӯхтани мазҳаб
گزیدهایم چو پروانه سوختن مذهب
Ҳунар ба аҳл ҳасад медиҳад натиҷаи айб
هنر به اهل حسد میدهد نتیجهٔ عیب
з ҷавҳараст дар абрӯии теғи чини ғазаб
ز جوهر است در ابروی تیغ چینِ غضب
Ҳавас чигуна кунад шухӣ аз дили қонеъ
هوس چگونه کند شوخی از دل قانع
Ба домани гуҳар осӯдааст мавҷи талаб
به دامن گهر آسوده است موج طلب
Ба дашти аҷзи таҳайюри матоъ қофила ем
به دشت عجز تحیر متاع قافلهایم
Агар бар оинаи маҳмил кашем нест аҷаб
اگر بر آینه محمل کشیم نیست عجب
Чу чашмаи зиндагии мо ба ашк мавқуф аст
چو چشمه زندگی ما به اشک موقوف است
Дигар зи гиряи мо бе худон мапурс сабаб
دگر ز گریهٔ ما بیخودان مپرس سبب
Бисот зулф шавад чида дар дамӣдани хат
بساط زلف شود چیده در دمیدن خط
Ба чоки сина субҳаст чини домани шаб
به چاک سینهٔ صبح است چین دامن شب
Ҷаҳони қаламрави изҳор бениёзӣ ҳост
جهان قلمرو اظهار بینیازیهاست
Кадоми зарра ки ӯ нест офтоби насаб
کدام ذره که او نیست آفتابنَسب
Сар аз раҳи ту чисони вокшм ки бе қидмат
سر از ره تو چهسان واکشم که بی قدمت
Рикоб бо дили сангин тиҳӣ кунад қолаб
رکاب با دل سنگین تهی کند قالب
зи бскаҳи душмани осӯдагии сети тинати ман
ز بس که دشمن آسودگیست طینت من
Чу шуъла мешаканд ранг аз шикастани таб
چو شعله میشکند رنگ از شکستن تب
Қадаҳи парастӣ аз асбоб фориғам дорад
قدحپرستی از اسباب فارغم دارد
Китоби дардисарӣ шастаам ба оби ғазаб
کتاب دردسری شستهام به آب غضب
Ба хомшии талаб аз лаъли ёри коми умед
به خامشی طلب از لعل یار کامِ امید
Ки бӯсаи рӯи надиҳад то ба ҳам наёрӣ лаб
که بوسه رو ندهد تا بههم نیاری لب
Ба пеши ҷилваи тоқати гудоз ӯ бедил
به پیش جلوهٔ طاقتگداز او بیدل
Гузид ҷавҳари ойӣнаи пушти дасти адаб
گَزید جوهر آیینه پشت دست ادب