То аз он пои нигорин бӯса Эй кард интихоб
تا از آن پای نگارین بوسهایکرد انتخاب
Ҷом дар мавҷ шафақ зад ҳалқаи чашми рикоб
جام در موج شفق زد حلقهٔ چشم رکاب
То ба баҳри шавқ чун гирдоб дорам изтироб
تا به بحر شوق چون گرداب دارم اضطراب
Нест нақши хотами ман ҷузи нигини печу тоб
نیست نقش خاتم من جز نگین پیچ و تاب
Аз даҳон бенишонат ҳеҷ натавон дам задан
از دهان بینشانت هیچ نتوان دم زدن
Сӯхтами зини маънии мавҳуми хомӯши ҷавоб
سوختم زین معنی موهوم خاموش جواب
Ҷоми гулро аз май рангати ҷигар чун лолаи доғ
جام گل را از می رنگت جگر چون لاله داغ
Вази нигоҳати шиша майро нафас чу шабнами об
وز نگاهت شیشهٔ می را نفس چو شبنم آب
Сафҳа гулшан набандад нақши рангат дар хаёл
صفحهٔ گلشن نبندد نقش رنگت در خیال
Соғар наргис набинад нашъаи чашмат ба хоб
ساغر نرگس نبیند نشئهٔ چشمت به خواب
Хандаи лабрези малоҳат , ҷилваи моломоли ҳасан
خنده لبریز ملاحت، جلوه مالامال حسن
Нози саршори ҷафоҳо , ғамзаи махмури итоб
ناز سرشار جفاها، غمزه مخمور عتاب
Сояи пардозии тағофулҳои хуршедасту бас
سایهپردازی تغافلهای خورشید است و بس
Гар ту аз рух парда баргирӣ ки мегардад ниқоб ?
گر تو از رخ پرده برگیری که میگردد نقاب؟
Ноларо осӯда натавон дид дар кеши вафо
ناله را آسوده نتوان دید در کیش وفا
Ба ки кам гардад дуои дардмандони мустаҷоб
به که کم گردد دعای دردمندان مستجاب
Дар гулистонӣ ки ранг аз чеҳра ман ме рехтанд
در گلستانی که رنگ از چهرهٔ من میریختند
Гашт ҳар барги хазони ойӣнаи дори офтоб
گشت هر برگ خزان آیینهدار آفتاب
То ҳавоӣ дар серуми печид аз худ май рӯм
تا هوایی در سرم پیچید از خود میروم
Гирдбодам дорам аз саргаштагии по дар рикоб
گردبادم دارم از سرگشتگی پا در رکاب
Шабнами лутфи карямони ҷаҳон барқасту бас
شبنم لطف کریمان جهان برق است و بس
Ғайр оташ нест дар сарчашмаи хуршеди об
غیر آتش نیست در سرچشمهٔ خورشید آب
Олам амнаст ҳайронии мижа бар ҳам задан
عالم امن است حیرانی مژه بر هم زدن
Хонаҳо зи афтодан девор мегардад хароб
خانهها ز افتادن دیوار میگردد خراب
Мӯъҷизи хӯбии нигари бедил ки ҳангоми сухан
معجز خوبی نگر بیدل که هنگام سخن
Лаъл хомӯшаш кашид аз ғунчаи гавҳари гулоб
لعل خاموشش کشید از غنچهٔ گوهر گلاب