То наме дуздади ғубор ғифлат ҳастӣ хитоб

تا نمی‌دزدد غبار غفلت هستی خطاب

Боядам аз шарми ин хоки парешони гашти об

بایدم از شرم این خاک پریشان‌گشت آب

Дар тилисми ҳайрати ин бҳрик ворастаа нест

در طلسم حیرت این بحریک وارسته نیست

Мавҷи ҳам дордграҳ бар боли парвоз аз ҳубоб

موج هم داردگره بر بال پرواز از حباب

Нолаи ушшоқу оҳи булҳавас бо ҳам мснҷ

نالهٔ عشاق و آه بوالهوس با هم مسنج

Фарқҳо дорад шикваи барқ то мади шаҳоб

فرقها دارد شکوه برق تا مد شهاب

Азтлош осуд дил чун бар ҳавас доман фишонд

ازتلاش آسود دل چون بر هوس دامن فشاند

Шуъла бедӯдро чандон набошад печу тоб

شعلهٔ بی‌دود را چندان نباشد پیچ و تاب

Оҳ аз он рӯзӣ ки арзи муддао соил шавад

آه از آن روزی‌که عرض مدعا سایل شود

Бе садои зини кӯҳсорам санг меояд ҷавоб

بی‌صدا زین کوهسارم سنگ می‌آید جواب

Гар ба махмурони нигоҳами ҳам напардозад балост

گر به مخموران نگاهم هم نپردازد بلاست

эй ба давр ?наргаст Ром карда мастӣ аз шароб

ای به دور نرگست رم‌کرده مستی از شراب

Бебалое нест шамшери мижа хобонданат

بی‌بلایی نیست شمشیر مژه خواباندنت

Фитнаи чашми сиёҳатро чаҳ бедорӣ чаҳ хоб

فتنهٔ‌چشم سیاهت را چه بیداری چه خواب

Ҳаркиро дидам чу мижгони бол бсмл ме занад

هرکه را دیدم چو مژگان بال بسمل می‌زند

Олимии рокшти чашмати хонаи мастии хароб

عالمی‌راکشت چشمت خانهٔ مستی خراب

Гргшодкори хоҳӣ аз тилисми худ бро

گرگشادکار خواهی از طلسم خود برآ

Ҳаст брхоки парешони шшҷҳти як фатҳи боб

هست برخاک پریشان ششجهت یک فتح باب

Аз фиребу макри дунёи аҳли тарк осӯда анд

از فریب و مکر دنیا اهل ترک آسوده‌اند

Доми роҳ ташнагон мебошад амвоҷи сароб

دام راه تشنگان می‌باشد امواج سراب

Ҳастӣ мо пардаи соз тағофулҳои ӯст

هستی ما پردهٔ‌ساز تغافلهای اوست

Сояи мижгон буд ҳарҷо чашми пӯшеди офтоб

سایه مژگان بود هرجا چشم پوشید آفتاب

Зарра то хуршеди асбоб ҷаҳон сӯзанда аст

ذره تا خورشید اسباب جهان سوزنده است

Бедили азглхн шарорӣ карда бошӣ интихоб

بیدل ازگلخن شراری‌کرده باشی انتخاب