намекунам гоҳе ба ёди мастии чашмати шитоб
می‌کنم‌گاهی به یاد مستی چشمت شتاب
То қиёмат май рӯм дар сояи мижгон ба хоб
تا قیامت می‌روم در سایهٔ مژگان به خواب
Аз адаби парвардаҳои ҳасрати лаъли туам
از ادب‌پرورده‌های حسرت لعل توام
Нолаам чун мавҷ гавҳар нест ҷузи зери ниқоб
ناله‌ام چون موج گوهر نیست جز زیر نقاب
То қаноати риштаи доргўҳр ҷамъият аст
تا قناعت رشته‌دار گوهر جمعیت است
Хок бар ҷои мондаи ман обрӯ дорад хитоб
خاکِ بر جا ماندهٔ من آبرو دارد خطاب
Гар ба дарё соя андозад ғубор ҳастӣ ам
گر به دریا سایه اندازد غبار هستی‌ام
Аз нафас чун фалси моҳии ранг май бандади ҳубоб
از نفس چون فلس ماهی رنگ می‌بندد حباب
намекунад асбоби роҳати пояи ғифлати қавӣ
می‌کند اسباب راحت پایهٔ غفلت قوی
Бар бисоти соя ҳамчун кӯҳ сангинаст хоб
بر بساط سایه همچون کوه سنگین است خواب
Имтиёзи ҷузъи вкл дар олам таҳқиқ нест
امتیاز جزء و کل در عالم تحقیق نیست
Ҳеҷ натавон кард аз хуршеди тобони интихоб
هیچ نتوان کرد از خورشید تابان انتخاب
Гирдбодем аз урӯҷи эътибор мо мапурс
گردبادیم از عروج اعتبار ما مپرس
намешавад барбод рафтани хаймаи моро таноб
می‌شود بر باد رفتن خیمهٔ ما را طناب
Умрҳо шуд дар ғубори ваҳм тӯфон карда ем
عمرها شد در غبار وهم توفان کرده‌ایم
Чашмаи ойӣна мавҷӣ дорад аз арзи сароб
چشمهٔ آیینه موجی دارد از عرض سراب
Кори фазл он нест каз асбоб анҷомаш диҳанд
کار فضل آن نیست کز اسباب انجامش دهند
Бар хаёл пуч менозад дуои мустаҷоб
بر خیال پوچ می‌نازد دعای مستجاب
Сахти рӯро риққатии ғарқ хиҷолат ме кунад
سخت‌رو را رقتی غرق خجالت می‌کند
Истодани сангро мушкил буд баррӯии об
ایستادن سنگ را مشکل بود برروی آب
Аз тилисми чарх бе ваҳшати раҳоӣ мушкил аст
از طلسم چرخ بی وحشت رهایی مشکل است
Равзанӣ дар хона зин нест ҷзчшми рикоб
روزنی در خانهٔ زین نیست جز چشم رکاب
Муҳаррами он ҷилва гаштан нест ҷзмшқи ҳаё
محرم آن جلوه گشتن نیست جز مشق حیا
Ҳайрати ойӣнаи ҳам аззнг мехоҳад ниқоб
حیرت آیینه هم از زنگ می‌خواهد نقاب
Ишқи рокрдими бедил тӯҳмат олуд ҳавас
عشق را کردیم بیدل تهمت‌آلود هوس
Дар сўодкшўри мо соя дорад офтоб
در سواد کشور ما سایه دارد آفتاب