Хат оварадӣу ннўштии бароти матлаби мо ро
خط آوردی و ننوشتی برات مطلب ما را
Ба хўдкрдии дарози охири забони дӯди дилҳо ро
به خود کردی دراز آخر زبان دود دلها را
Ҳавояти накҳат гул раканд доғи дили гулшан
هوایت نکهت گل را کند داغ دل گلشن
Таманнояти нигаҳ дар дида хӯн созад тамошо ро
تمنایت نگه در دیده خون سازد تماشا را
Сифед аз ҳасрати ин интизораст устихони ман
سفید از حسرت این انتظار است استخوان من
Ки ёрб новакати дркўчаҳи дил кӣ наад по ро
که یا رب ناوکت در کوچهٔ دل کی نهد پا را
Ғубори ранги мо аз оҷизии болӣ назд варна
غبار رنگ ما از عاجزی بالی نزد ورنه
Шикасти турраи ?ути умрии сет пидомӣ кунад моро
شکست طرهات عمریست پیدا میکند ما را
Ҳарифи ваҳшати дили дида ҳайрон наме гардад
حریف وحشت دل دیدهٔ حیران نمیگردد
Гуҳари мушкил фароҳам оварад аҷзои дарё ро
گهر مشکل فراهم آورد اجزای دریا را
Сухани тодри ҷаҳони боқии сет аз маъдӯмии озодам
سخن تا در جهان باقیست از معدومی آزادم
Забони гуфтугӯҳо бол парвозаст анқо ро
زبان گفتوگوها، بال پرواز است عنقا را
Хазони чеҳра бас бошад бҳоробрўии мусин
خزان چهره بس باشد بهار آبروی من
Гувоҳи фатҳ дил дорам шикасти ранги симо ро
گواه فتح دل دارم شکست رنگ سیما را
Баланди вапасати хори роҳи аҷз мо наме гардад
بلند و پست، خار راه عجز ما نمیگردد
Ба паҳлу қатъ созад сояи чандини кӯҳу саҳро ро
به پهلو قطع سازد سایه چندین کوه و صحرا را
Илоҳӣ аз сар мокм нагардад сояи мастӣ
الهی از سر ما کم نگردد سایهٔ مستی
Ки бесаҳбо ба пешонӣ суҷудӣ нест мино ро
که بی صهبا به پیشانی سجودی نیست مینا را
Ба базми васл аз шавқи фузули эмин неам бедил
به بزم وصل از شوق فضول ایمن نیام بیدل
Мбодобром , тамҳид тағофул гардад ?има ро
مباد ابرام، تمهید تغافل گردد ایما را