эй миннати арақи зҷбинти броФтоб
ای منّت عرق ز جبینت بر آفتاب
Соғар занад магар ба чунин кавсари офтоб
ساغر زند مگر به چنین کوثر آفتاب
Бар сафҳае ки васфи ҷамолат рақам зананд
بر صفحه‌ای که وصف جمالت رقم زنند
Аз ришта шуъоъ кашад мстри офтоб
از رشتهٔ شعاع کشد مسطر آفتاب
Ҳайҳот бе рахти шаби мо тира рӯз монад
هیهات بی رخت شب ما تیره‌روز ماند
Хӯн шуд дил ва натофт бар ин кишвари офтоб
خون شد دل و نتافت بر این کشور آفتاب
Дарёии биқрории мо рокнор нест
دریای بیقراری ما را کنار نیست
Ҳргзбаҳи ҳеҷ ҷо накунад лнгроФтоб
هرگز به هیچ جا نکند لنگر آفتاب
Мақсади зи бас гумаст дарин тирагии савод
مقصد ز بس گم است درین تیرگی‌سواد
Шабгир мекунад таҳи хоки аксари офтоб
شبگیر می‌کند ته خاک اکثر آفتاب
Аз вазъи ин бисоти ҷунун анҷуман мапурс
از وضع این بساط جنون‌انجمن مپرس
Тӯҳмат кашаст субҳи вгрибони дроФтоб
تهمت‌کش است صبح و گریبان در آفتاب
Дасти ҳавас ба домани матлаб чисон расад
دست هوس به دامن مطلب چسان رسد
Ғаввоси тоқати башари вгўҳри офтоб
غواصْ طاقتِ بشر و گوهرْ آفتاب
Бигузар зи муҳаррамӣ ки дарин ибрати нҷмн
بگذر ز محرمی که درین عبرت‌انجمن
Чун ҳалқаи доғи гашти бурун дар офтоб
چون حلقه داغ گشت برون در آفتاب
Знҳоргўшаҳи гири зи ҳангомаи фасод
زنهار گوشه گیر ز هنگامهٔ فساد
Пурякка мезанад ба сафи мҳшроФтоб
پر یکّه می‌زند به صف محشر آفتاب
Ҷуз бода нест чораи дмсрдии замон
جز باده نیست چارهٔ دمسردی زمان
Сармозада чаро нанишинад дар офтоб
سرمازده چرا ننشیند در آفتاب
Ёрони дарин замона намонда сети буии меҳр
یاران درین زمانه نمانده‌ست بوی مهر
Пидокнид бар фалаки дигари офтоб
پیدا کنید بر فلکِ دیگر آفتاب
Аз ростии хилофи табиат қиёмат аст
از راستی خلاف طبیعت قیامت است
Тӯфони дамад чу бугзарад аз меҳвари офтоб
توفان دمد چو بگذرد از محور آفتاب
Аҳл камол хуфт нуқсон наме кашанд
اهل کمال خفت نقصان نمی‌کشند
Мушкил ки ҳамчу моҳ шавад лоғари офтоб
مشکل که همچو ماه شود لاغر آفتاب
Вазъи ниёзи мо чмнстон ноз ӯст
وضع نیاز ما چمنستان ناز اوست
Ғофил машав зи сояи гул бар сари офтоб
غافل مشو ز سایهٔ گل بر سر آفتاب
Даври шробхонаҳи таҳқиқ дигар аст
دور شرابخانهٔ تحقیق دیگر است
Худро кашад дамӣ ки кашад соғари офтоб
خود را کشد دمی که کشد ساغر آفتاب
Бедил ба канаи ишқ касе кам расида аст
بیدل به کنه عشق کسی کم رسیده است
Аз давр бастаанд сиёҳӣ бар офтоб
از دور بسته‌اند سیاهی بر آفتاب