эй миннати арақи зҷбинти броФтоб
ای منت عرق زجبینت برآفتاب
Соғар занад магар ба чунин кавсари офтоб
ساغر زند مگر به چنینکوثر آفتاب
Бар сафҳае ки васфи ҷамолат рақам зананд
بر صفحهایکه وصف جمالت رقم زنند
Аз ришта шуъоъ кашад мстри офтоб
از رشتهٔ شعاعکشد مسطر آفتاب
Ҳайҳот бе рахти шаби мо тира рӯз монад
هیهات بیرخت شب ما تیره روز ماند
Хӯн шуд дил ва натофт бар ин кишвари офтоб
خون شد دل و نتافت بر اینکشور آفتاب
Дарёии биқрории мо рокнор нест
دریای بیقراری ما راکنار نیست
Ҳргзбаҳи ҳеҷ ҷо накунад лнгроФтоб
هرگزبه هیچ جا نکند لنگرآفتاب
Мақсади зи бас гумаст дарин тирагии савод
مقصد ز بسگم است درین تیرگی سواد
Шабгир мекунад таҳи хоки аксари офтоб
شبگیر میکند ته خاک اکثر آفتاب
Аз вазъи ин бисоти ҷунун анҷуман мапурс
از وضع این بساط جنون انجمن مپرس
Тӯҳмат кашаст субҳи вгрибони дроФтоб
تهمتکش است صبح وگریبان درآفتاب
Дасти ҳавас ба домани матлаб чисон расад
دست هوس به دامن مطلب چسان رسد
Ғаввоси тоқати башари вгўҳри офтоб
غواص طاقت بشر وگوهر آفتاب
Бигузар зи муҳаррамӣ ки дарин ибрати нҷмн
بگذر ز محرمیکه درین عبرت نجمن
Чун ҳалқаи доғи гашти бурун дар офтоб
چون حلقه داغگشت برون در آفتاب
Знҳоргўшаҳи гири зи ҳангомаи фасод
زنهارگوشه گیر ز هنگامهٔ فساد
Пурякка мезанад ба сафи мҳшроФтоб
پریکّه میزند به صف محشرآفتاب
Ҷуз бода нест чораи дмсрдии замон
جز باده نیست چارهٔ دمسردی زمان
Сармозада чаро нанишинад дар офтоб
سرمازده چرا ننشیند در آفتاب
Ёрони дарин замона намонда сети буии меҳр
یاران درین زمانه نماندهست بوی مهر
Пидокнид бар фалаки дигари офтоб
پیداکنید بر فلک دیگر آفتاب
Аз ростии хилофи табиат қиёмат аст
از راستی خلاف طبیعت قیامت است
Тӯфони дамад чу бугзарад аз меҳвари офтоб
توفان دمد چو بگذرد از محور آفتاب
Аҳл камол хуфт нуқсон наме кашанд
اهلکمال خفت نقصان نمیکشند
Мушкил ки ҳамчу моҳ шавад лоғари офтоб
مشکلکه همچو ماه شود لاغر آفتاب
Вазъи ниёзи мо чмнстон ноз ӯст
وضع نیاز ما چمنستان ناز اوست
Ғофил машав зи сояи гул бар сари офтоб
غافل مشو ز سایهٔگل بر سر آفتاب
Даври шробхонаҳи таҳқиқ дигар аст
دور شرابخانهٔ تحقیق دیگر است
Худро кашад дамӣ ки кашад соғари офтоб
خود را کشد دمی که کشد ساغر آفتاب
Бедил ба канаи ишқ касе кам расида аст
بیدل به کنه عشقکسیکم رسیده است
Аз давр бастаанд сиёҳӣ бар офтоб
از دور بستهاند سیاهی بر آفتاب