Тоби зулфати сояи овезад ба тарафи офтоб
تاب زلفت سایه آویزد به طرف آفتاب
Хати мишкӣнати шикасти орад ба ҳарфи офтоб
خط مشکینت شکست آرد به حرف آفتاب
Дида дар идроки оғӯши хаёлат оҷиз аст
دیده در ادراک آغوش خیالت عاجز است
Зарра кӣ ёбдкнори баҳри жарфи офтоб
ذره کی یابدکنار بحر ژرف آفتاب
Бинии ?ути он мисра олӣаст каз андоз ҳасан
بینیات آن مصرع عالی است کز انداز حسن
Дахл нозаш дорад ангуштӣ ба ҳарфи офтоб
دخل نازش دارد انگشتی به حرف آفتاب
Зулмати моро фурӯғи нури ваҳдат ҷозиб аст
ظلمت ما را فروغ نور وحدت جاذب است
Соя охир меравад азхўд ба тарафи офтоб
سایه آخر میرود ازخود به طرف آفتاب
Бскаҳи иқболи ҷунуни мо баланд афтода аст
بسکه اقبال جنون ما بلند افتاده است
наме тавон урёнии мокрди сарфи офтоб
میتوان عریانی ماکرد صرف آفتاب
Дар арақи эъҷози ҳасан ӯ тамошо кардании сет
در عرق اعجاز حسن او تماشا کردنیست
Шабнам гул мечакад онҷои зи зарфи офтоб
شبنمگل میچکد آنجا ز ظرف آفتاب
Ҳркҷо бо меҳри рхсортўи лоф ҳасан зад
هرکجا با مهر رخسارتو لاف حسن زد
Ҳам зпртў бар замин афтод ҳарфи офтоб
هم زپرتو بر زمین افتاد حرف آفتاب
Мо адами сармоягонро лоф ҳастӣ нодир аст
ما عدمسرمایگان را لاف هستی نادر است
Зарра ҳайронаст дар вазъи шигарфи офтоб
ذره حیران است در وضع شگرف آفتاب
Бскаҳ дар назораи меҳри ҷамоли аўгдохт
بسکه در نظّارهٔ مهر جمال اوگداخت
Мавҷ шабнам мезанад имрӯзи барфи офтоб
موج شبنم میزند امروز برف آفتاب
ҶонФшониҳости бедил дар тамошои Рахш
جانفشانیهاست بیدل در تماشای رخش
Чун сҳркни нақди ъмрхўиши сарфи офтоб
چون سحرکن نقد عمرخویش صرف آفتاب