эй чидаи нақши пои ту дукони офтоб

ای چیده نقش پای تو دکان آفتاب

Дар сояи ту рехтаи сомони офтоб

در سایهٔ تو ریخته سامان آفتاب

Аз талъати ниқоби тилисми баҳори субҳ

از طلعت نقاب طلسم بهار صبح

Дар ҷилваи ту оинаҳо кони офтоб

در جلوهٔ تو آینه‌ها کان آفتاب

Срўқдтўмсръи мавзунии чаман

سرو قد تو مصرع موزونی چمن

Зулфи каҷи ту хати парешони офтоб

زلف‌ کج تو خط پریشان آفتاب

Дар мактабӣ ки дафтари ҳасанат рақам занад

در مکتبی‌ که دفتر حسنت رقم زند

Як нуқтааст матлаъи девони офтоб

یک نقطه است مطلع دیوان آفتاب

Ҳар дида нест қобили барқи таҷаллӣат

هر دیده نیست قابل برق تجلیت

Теғи озмости пайкари урёни офтоб

تیغ‌آزماست پیکر عریان آفتاب

Халқи Карими оина дастгоҳ ӯст

خلق کریم آینهٔ دستگاه اوست

Партав басаст вусъати домони офтоб

پرتو بس است وسعت دامان آفتاب

Шабнами сифати зхўиши бротои нзркнӣ

شبنم صفت ز خویش برآ تا نظر کنی

Вазъи ҷаҳон ба дидаи ҳайрони офтоб

وضع جهان به دیدهٔ حیران آفتاب

Ҳар субҳи чоки перҳанӣ тоза ме кунад

هر صبح چاک پیرهنی تازه می‌کند

Ёрб ба даст кист гиребони офтоб

یارب به دست‌ کیست‌ گریبان آفتاب

Ғифлат ба чашми соФдлон нўрогҳӣ аст

غفلت به چشم صافدلان نور آگهی است

Назорааст лмъаҳи мижгони офтоб

نظّاره است لمعهٔ مژگان آفتاب

Ҳар зарраи дарди азкФи хок фусурда ам

هر ذره درد از کف خاک فسرده‌ام

Машқи таҳайюрии зи дабистони офтоб

مشق تحیری ز دبستان آفتاب

Бедили зҳсни нўхти аўдоғи ҳайратам

بیدل ز حسن نوخط او داغ حیرتم

Конҷости дасти соя ба домони офтоб

کانجاست دست سایه به دامان آفتاب