Касе чаҳ Шукркунади давлати таманно ро

کسی چه شکر کند دولت تمنا را

Ба олимӣ ки туе нола мекашад мо ро

به عالمی‌ که تویی ناله می‌کُشد ما را

Надард анҷумани яъси мо шароб дигар

ندارد انجمن یأس ما شراب دگر

Ҳам аз шикасти мгрпркними мино ро

هم از شکست مگر پُر کنیم مینا را

Ба олимӣ ки ҳаловати нишона нанг аст

به عالمی‌ که حلاوت نشانهٔ ننگ است

Ду ним чун нашавад дили зи ғуссаи хурмо ро

دونیم چون نشود دل ز غصه خرما را

Ҳануз арраи дандони мавҷ дар назар аст

هنوز ارهٔ دندان موج در نظر است

Гавҳар ба домани роҳат чисон кашад по ро

گهر به دامن راحت چسان‌ کِشد پا را

Дурушти ху чаҳ хаёласт нарм гӯ бошад ?

درشت‌خو چه خیال است نرم‌گو باشد؟

Шрорхизӣ маҳзаст табъи хоро ро

شرارخیزی محض است طبعِ خارا را

Саломати оинаи эътибор имкон нест

سلامت آینهٔ اعتبار امکان نیست

Шикастаанд ба сад мавҷи ранги дарё ро

شکسته‌اند به صد موج رنگ دریا را

Сафои дил ба кудурати мадаи зи фикри дуе

صفای دل به‌ کدورت مده ز فکر دویی

Ки акс , танг броиинаҳ кунад ҷо ро

که عکس‌، تنگ بر آیینه میکند جا را

Буруни лафз маҳоласт ҷилваи маънӣ

برون لفظ محال است جلوهٔ معنی

Ҳамон зксўти асмои талаби мсмо ро

همان ز کسوت‌ِ اسما طلب مسما را

Расидаем зи асмо ба фаҳми маънии хеш

رسیده‌ایم ز اسما به فهم معنی خویش

Гирифтаем зи анқои суроғи анқо ро

گرفته‌ایم ز عنقا سراغ عنقا را

Ҳазор маънии печида дар тағофули тест

هزار معنیِ پیچیده در تغافل توست

Ба абрӯии ту чаҳ нисбати забон гуё ро

به ابروی تو چه نسبت‌ زبان‌ گویا را

Сбкрўон ба ҳавояти чунон зи худ рафтанд

سبکروان به هوایت چنان ز خود رفتند

Ки чун нафас нарасонданд брзмини по ро

که چون نفس نرساندند بر زمین پا را

Ҳамеша ташнаи лаби хӯни мо буд бедил

همیشه تشنه‌لب خون ما بوَد بیدل‌

Чўшишаҳи ҳарки ба даст оварад дили мо ро

چو شیشه هر که به دست آورد دل ما را