Мавҷи пӯшед рӯй дарё ро

موج پوشید روی دریا را

Парда исм шуд мсмо ро

پردهٔ اسم شد مسما را

Нест бе боли исми парвозаш

نیست بی‌بال اسم پروازش

Кас надид ошёни анқо ро

کس ندید آشیان عنقا را

Исмати ҳасан Юсуфӣ зад чок

عصمت حسن یوسفی زد چاک

Пардаи тоқати Зулайхо ро

پردهٔ طاقت زلیخا را

намекашад пунбаи ҳрсҳрхўршид

می‌کشد پنبه هر سحر خورشید

То диҳад ҷилваи доғи дилҳо ро

تا دهد جلوه داغ دلها را

Ҷода ҳрсўгшодаҳаст оғӯш

جاده هر سو گشاده است آغوش

Ки даридаи сети ҷайби саҳро ро

که دریده‌ست جیب صحرا را

Шуълаи дили зи чашм тар нанишаст

شعلهٔ دل ز چشم تر ننشست

Абр нанишонд ҷӯши дарё ро

ابر ننشاند جوش دریا را

Огаҳӣ мезанад чўоиинаҳ

آگهی می‌زند چو آیینه

Меҳр бар лаби забон гуё ро

مُهر بر لب زبان‌ گویا را

Қуфли ганҷ зараст хомӯшӣ

قفل‌ گنج زر است خاموشی

Аз садаф пресс ин муаммо ро

از صدف پرس این معما را

Бедил ар воқифии зи сари яқин

بیدل ار واقفی ز سرّ یقین

Тарк кун қиссаи ман вмо ро

ترک‌ کن قصهٔ من و ما را