Субҳдами сайёра бол ифшоанд аз домони шаб

صبحدم سیاره بال افشاند از دامان شب

Вақти перии рехт аз ҳам оқибати дандони шаб

وقت پیری ریخت از هم عاقبت دندان شب

Ашки ҳасрати лозими сози раҳил фитода аст

اشک حسرت لازم ساز رحیل فتاده است

Шабнам субҳаст осори нами мижгони шаб

شبنم صبح است آثار نم مژگان شب

Барнаме ояд баёзи чашми оҳӯ аз савод

برنمی‌آید بیاض چشم آهو از سواد

Субҳи иқбол ҷунунам нашканад паймони шаб

صبح اقبال جنونم نشکند پیمان شب

Дар ҳавои дӯди савдои ҳушам аз сар рафта аст

در هوای دود سودا هوشم از سر رفته است

Ошён аз даст дод ин мурғ дар тайрони шаб

آشیان از دست داد این مرغ در طیران شب

Дар хами он зулф хӯн шуд тоқати дилҳои чок

در خم آن‌زلف خون‌شد طاقت‌دلهای چاک

Субҳи мо охршФқ гардид дар зиндони шаб

صبح ما آخرشفق‌گردید در زندان شب

Бо ҷамолаш дод ҳарҷо дасти байъати офтоб

با جمالش داد هرجا دست بیعت‌آفتاب

Турраи мишкӣн ӯ ҳам тоза кард имони шаб

طرهٔ مشکین او هم تازه‌کرد ایمان شب

Аз ҳаводиси файз маънӣ мебаранд аҳли сафо

از حوادث فیض معنی می‌برند اهل صفا

намефурӯзад шамъи субҳ аз ҷунбиши домони шаб

می‌فروزد شمع صبح از جنبش دامان شب

Муждае завқи гирифторӣ ки бозам ме расад

مژده‌ای ذوق گرفتاری که بازم می‌رسد

Накҳати зулф касе аз дашти машки афшони шаб

نکهت زلف‌کسی از دشت مشک‌افشان شب

Хат ӯ бар субҳи пиндории шабихуни номае сет

خط او بر صبح پنداری شبیخون‌نامه‌ای‌ست

Рӯй ӯ фардии сети гӯйии ди ри шикасти шани шаб

روی او فردی‌ست‌گویی د‌ر شکست‌شان شب

Лмъаҳи субҳӣ ки мегӯйанд ди р олам куҷост

لمعهٔ صبحی‌که می‌گویند د‌ر عالم‌کجاست

ӣнқадарҳо хоб ғифлат нест ҷзбрҳони шаб

اینقدرها خواب غفلت نیست جزبرهان شب

Гӯшаи гири вусъати ободи ғубор ҷаҳл бош

گوشه‌گیر وسعت‌آباد غبار جهل باش

Пардаи пӯши як ҷаҳон айбаст ҳндстони шаб

پرده‌پوش یک جهان عیب است هندستان شب

Бедили азпичи вхми зулфаши раҳоӣ мушкил аст

بیدل ازپیچ وخم زلفش رهایی مشکل است

Бркримон саҳл набӯд рухсати меҳмони шаб

برکریمان سهل نبود رخصت مهمان شب