эй ҳастӣ аз қасри Ганаи афканда дар вайронаи ?ут

ای هستی از قصر غنا افکنده در ویرانه‌ات

Гул карда аз ҳар мӯии ту идбори чинии хонаи ?ут

گل‌کرده از هر موی تو ادبار چینی خانه‌ات

Май бояд аз дасти нафаси ҷамъияти дил бохтан

می‌باید از دست نفس جمعیت دل باختن

То реша бошад май тунди овораге бар донаи ?ут

تا ریشه باشد می‌تند آوارگی بر دانه‌ات

Дар олами ишқу ҳавас ранҷӣ надорад ҳеҷ кас

در عالم‌عشق و هوس رنجی‌ندارد هیچ‌کس

Чун шамъи зоФсўни нафаси хўдотшӣ дар хонаи ?ут

چون‌شمع‌زافسون‌نفس‌خودآتشی‌در خانه‌ات

Тамҳиди айш эй бихбр фурсат надорад он қадр

تمهید عیش ای بیخبر فرصت ندارد آنقدر

То шиша қлқл карда сар май рафта аз паймонаи ?ут

تا شیشه قلقل‌کرده سر می‌رفته از پیمانه‌ات

Сайр харобот диласт онҷокаҳ май соеи қадам

سیر خرابات دلست آنجاکه می‌سایی قدم

Ғалтида ҳастӣ то адам дар лағзиши мастонаи ?ут

غلتیده هستی تا عدم در لغزش مستانه‌ات

Метоз чанде пеши вапас то онкии гардӣ бе нафас

میتاز چندی‌پیش وپس تا آنکه‌گردی بی‌نفس

Чун арра бояд рехтани дркшмкши дандонаи ?ут

چون‌اره باید ریختن‌درکشمکش دندانه‌ات

эй хилвати орои адами токӣ ба фаҳми худ ситам

ای خلوت‌آرای عدم تاکی به فهم خود ستم

Афканди шуғли айшу ғами берун дар афсонаи ?ут

افکند شغل عیش و غم بیرون در افسانه‌ات

Фол кушодӣ мезаданд аз турраи ?ути субҳи азал

فال‌گشادی می‌زدند از طره‌ات صبح ازل

Зинҳор май бӯсад ҳануз ангушти дасти шонаи ?ут

زنهار می‌بوسد هنوز انگشت دست شانه‌ات

Бедастгоҳӣ дошт амн аз офати ишқу ҳавас

بی‌دستگاهی‌داشت امن‌از آفت‌عشق و هوس

Пурваз аз роҳ сӯхтани вокрд бар парвонаи ?ут

پروز از راه سوختن واکرد بر پروانه‌ات

Ҳайфаст таҳқиқ ошно ҷӯшад ба ваҳми мосўо

حیف‌است تحقیق آشنا جوشد به وهم ماسوا

То чанд бояд доштани худро зи худ бегонаи ?ут

تا چند باید داشتن خود را ز خود بیگانه‌ات

Бедил чаҳ ваҳшат доштӣ каз худ асар нагузоштӣ

بیدل چه‌وحشت‌داشتی‌کز خود اثر نگذاشتی

Шӯри сари занҷир ҳам рафт аз паии девонаи ?ут

شور سر زنجیر هم رفت از پی دیوانه‌ات