Сркист то баради орзӯ ба ғубори саҷдаи камӣнии ?ут

سرکیست تا برد آرزو به غبار سجده‌کمینی‌ات

Нарасед Қатарат на фалак ба ҳўобёни заминии ?ут

نرسید قطرت نه فلک به هوابیان زمینی‌ات

На ҳақиқати дуе ошно , на далели айни ту мосўо

نه حقیقت دویی آشنا، نه دلیل عین تو مآسوا

Ба куҷост акси таваҳҳумӣ ки фиребади оинаи бинии ?ут

به‌کجاست عکس توهمی‌که فریبد آینه بینی‌ات

Так ва тоз ваҳму гумони мо ба ҷунуни гусастаи Аннани мо

تک و تاز وهم و گمان ما به جنون‌ گسسته عنان ما

Туе онкии ҳам ту расед ҳ эй ба саводи фаҳми яқинии ?ут

تویی آنکه هم تو رسید‌ه ای به سواد فهم یقینی‌ات

зи ҷаҳоти олами хушк ватар ба Гана начидае он қадр

ز جهات عالم خشک و تر به غنا نچیده ای آنقدر

Ки касе ба ғайри тнзаҳ ту расад ба домани чинии ?ут

که‌کسی به غیر تنزه تو رسد به دامن چینی‌ات

На ба фаҳми тоб расӣданӣ на ба дидаи тоқати дӣданӣ

نه به فهم تاب رسیدنی نه به دیده طاقت دیدنی

Дили халқу ҳарза тапиданӣ ба хаёли ҷилваи камӣнии ?ут

دل خلق و هرزه تپیدنی به خیال جلوه‌ کمینی‌ات

Чаҳ ҳудуси вкўи қадами замон чаҳ ҳисоби куни вкҷои макон

چه‌حدوث وکو قدم‌زمان چه‌حساب‌کون وکجا مکان

Ҳамаи як шора Эй кун факон на шҳўрӣ ва на синӣнии ?ут

همه یک‌شاره ای کن‌فکان نه‌شهوری و نه‌سنینی‌ات

Ба ҷароҳати дили нотавон ситамаст дида гушӯданам

به جراحت دل ناتوان ستم است دیده گشودنم

Ки қиёматии сети шшҷҳти зи табассуми нмкинии ?ут

که قیامتی‌ست ششجهت ز تبسم نمکینی‌ات

зи ғурури нози Фъитӣ ки ба мо рисондаи паёми ту

ز غرور ناز فعیتی‌ که به ما رسانده پیام تو

Чиқадр шикастаи кулоҳи дили хами тоқи нисбати чинии ?ут

چقدر شکسته‌کلاه دل خم طاق نسبت چینی‌ات

Адаму вуҷӯди маҳоли мо , шудаи дастгоҳи хаёли мо

عدم و وجود محال ما، شده دستگاه خیال ما

Чаҳ балост нақсу камоли мо ки на онӣаст ва на инӣ ?ут

چه ‌بلاست نقص و کمال ما که نه‌آنی ‌است‌و نه اینی‌ات

Дили бедил аз паии номи ту ба чаҳ тоби лоф тавон занад

دل بیدل از پی نام تو به چه تاب لاف توان زند

Ки з ки баради асари садои адаби талоши нигинии ?ут

که ز که برد اثر صدا ادب تلاش نگینی‌ات