Зон ашк ки чун шамъи зчшмтар ман рехт

زان اشک‌که چون شمع زچشم‌تر من ریخت

Маҷлиси ҳама рангин шуду гул дар бар ман рехт

مجلس همه‌رنگین شد و گل در بر من ریخت

Оҳанги ғурурӣ чу шарар дар серум афтод

آهنگ غروری چو شرر در سرم افتاد

То чашм ба парвоз гушӯдам пари ман рехт

تا چشم به پرواز گشودم پر من ریخت

Афсуни Ганаи хоби маро талх баровард

افسون غنا خواب مرا تلخ برآورد

Ин оби намак буд ки бар гавҳари ман рехт

این آب نمک بود که بر گوهر من ریخت

Он рӯз ки ёзид ҷунуни дасти ҳимоят

آن روز که یازید جنون دست حمایت

Мӯ чатр шуду сояи гул бар сари ман рехт

مو چتر شد و سایهٔ ‌گل بر سر من ریخت

Умрии сети суроғи дил гмгштаҳ надорам

عمری‌ست سراغ دل گمگشته ندارم

Ёрб ба куҷои ин варақ аз дафтари ман рехт

یارب به‌کجا این ورق از دفتر من ریخت

Чун шуълаи пас аз марг ба худ чашм гушӯдам

چون شعله پس از مرگ به خود چشم‌ گشودم

Баррӯии ман обии сет ки хокистари ман рехт

برروی من آبی‌ست‌که خاکستر من ریخت

Ашками зи тнк моиагӣам ҳеҷ мапурсед

اشکم ز تنک‌مایگی‌ام هیچ مپرسید

То ҷуръа фишонам ба замини соғари ман рехт

تا جرعه فشانم به زمین ساغر من ریخت

Фрёдкаҳ чун шамъ ба ҷое нарасидам

فریادکه چون شمع به جایی نرسیدم

Як лағзиши мижгон ба ҳамаи пайкари ман рехт

یک لغزش مژگان به همه پیکر من ریخت

Чун сояи зи бемори адаби дасти бдорбд

چون سایه ز بیمار ادب دست بداربد

Афтодагӣӣ буд ки бар бистари ман рехт

افتادگیی بود که بر بستر من ریخت

Бедили дяти оби рухи худ зкаҳ хоҳам

بیدل دیت آب رخ خود زکه خواهم

Ин хӯни қаноати тамаъи кофари ман рехт

این خون قناعت طمع‌ کافر من ریخت