Зоҳид , ки бодаш , офати имони шикасту рехт

زاهد،‌که‌بادش‌، آفت ایمان شکست و ریخت

То шишаи бишиканади дили мисатони шикасту рехт

تا شیشه بشکند دل مستان شکست و ریخت

Шаб бо саводи зулф ту зад лофи ҳамсарӣ

شب با سواد زلف‌تو زد لاف همسری

Субҳаш ба санги тафриқаи дандони шикасту рехт

صبحش‌به‌سنگ‌تفرقه‌دندان‌شکست‌ و ریخت

Бар дидаи сипеҳри нишонди абрӯии ҳилол

بر دیده سپهر نشاند ابروی هلال

Наъли саманд ӯ ки ба ҷавлони шикасту рехт

نعل‌سمند او که‌ به‌جولان شکست و ریخت

Он хори хори ҷилва ки моиему ҳасраташ

آن خار خار جلوه‌ که ماییم و حسرتش

Дар чашми орзӯи ҳамаи мижгони шикасту рехт

در چشم ‌آرزو همه مژگان‌ شکست و ریخت

Ашкӣ ки дар хаёли ту аз дидаи рехтам

اشکی‌که در خیال تو از دیده ریختم

Сад гавҳари обгинаи Аммони шикасту рехт

صد گوهر آبگینهٔ‌ عمان شکست‌ و ریخت

Айши замона аз асар гуфтугӯ гудохт

عیش زمانه از اثر گفتگو گداخت

Ранги баҳори нолаи мурғони шикасту рехт

رنگ بهار نالهٔ مرغان شکست و ریخت

То кӣ ба саъии ашки тавон ҷамъи сохтан

تا کی به سعی اشک توان جمع ساختن

Гирди мрокаҳи сахти парешони шикасту рехт

گرد مراکه‌سخت پریشان‌شکست‌و ریخت

Бар санг мезад оинаам шишаи хаёл

بر سنگ می‌زد آینه‌ام شیشهٔ خیال

Дидам ки ранги чеҳра ӣ имкони шикасту рехт

دیدم که رنگ چهره ی ‌امکان شکست‌ و ریخت

Сомони рӯзӣ аз арақи саъй мушкил аст

سامان روزی از عرق سعی مشکل است

Яъне дробрў натавон нони шикасту рехт

یعنی درآبرو نتوان نان شکست و ریخت

Ашкам ба дӯш ҳар мижаи сад чоки басти врФт

اشکم به‌دوش هر مژه صد چاک بست ورفت

Ин ткмаҳ ёрб аз чаҳ гиребони шикасту рехт

این‌تکمه یارب از چه‌گریبان شکست‌و ریخت

Монанди нақши по ба гули аҷз хуфта ем

مانند نقش پا به‌ گل عجز خفته‌ایم

Бар мо ҳазор обилаи борони шикасту рехт

بر ما هزار آبله باران شکست و ریخت

Бедил ба кори рафъ хуморӣ наомадем

بیدل به کار رفع خماری نیامدیم

Минои мо ҳамон арақи афшони шикасту рехт

مینای‌ما همان‌عرق‌افشان‌شکست و ریخت