д ӣ тарангӣ аз шикасти соғарам кул карду рехт

د‌ی ترنگی از شکست ساغرم ‌کل ‌کرد و ریخت

Шшҷҳти кайфияти чашми терм гул карду рехт

ششجهت ‌کیفیت چشم ترم‌ گل‌ کرد و ریخت

Шаб чу шамъами ваъдаи дидор дар оташи нишонд

شب چو شمعم وعدهٔ دیدار در آتش نشاند

То саҳари ойӣна аз хокистарам гул карду рехт

تا سحر آیینه از خاکسترم‌گل‌کرد و ریخت

Хилвати розами биҳишти ғайрати товуси гашт

خلوت رازم بهشت غیرت طاووس‌ گشت

Рангҳо чун ҳалқаи беруни дирам гул карду рехт

رنگها چون حلقه بیرون درم‌ گل‌کرد و ریخت

То таҷарруд аз асар пардохт аҷзои маро

تا تجرد از اثر پرداخت اجزای مرا

Соя ҳамчун мӯ , зи ҷисми лоғарӣ гул карду рехт

سایه همچون ‌مو، ز جسم‌لاغری ‌گل ‌کرد و ریخت

эй ҳаваси дигар чаҳ дукон қиёмат чиданаст

ای هوس دیگر چه دکان قیامت چیدنست

Баркафи хӯнӣ ки чун гул дар барам гул карду рехт

برکف خونی‌که چون‌گل در برم‌ گل‌کرد و ریخت

Сайри ин боғами кафили як саҳар фурсат набӯд

سیر این باغم‌کفیل یک سحر فرصت نبود

Хандаи вории тогрибон бар дирам гул карду рехт

خنده واری تاگریبان بر درم‌گل‌کرد و ریخت

Сарнигӯни шарми исёнро чаҳ иззат , кӯи виқор

سرنگون شرم عصیان را چه عزت‌،‌ کو وقار

Обрӯии ман зи домони терм гул карду рехт

آبروی من ز دامان ترم ‌گل ‌کرد و ریخت

Доғам аз авҷу ҳазизи дстхоаҳи инфеъол

داغم از اوج و حضیض دستخاه انفعال

Бар фалаки ҳам як арақи вори ахтарам гул карду рехт

بر فلک‌هم یک‌عرق‌وار اخترم گل‌کرد و ریخت

Саъии мижгони ҷузи надомати соз парвозӣ надошт

سعی مژگان جز ندامت‌ساز پروازی نداشت

Бскаҳ мондам норасои ашк аз пурм гул карду рехт

بسکه ماندم نارسا اشک از پرم‌ گل‌ کرد و ریخت

Сафҳаам ёд ки оташ зад ки то мижгон задан

صفحه‌ام یاد که آتش زد که تا مژگان زدن

Сад нигоҳи вопасин аз пайкарам гул карду рехт

صد نگاه واپسین از پیکرم گل کرد و ریخت

Ҳеҷ Фирдавсӣ ба сомон дил хурсанд нест

هیچ فردوسی به سامان دل خرسند نیست

Хоки ҳамгар хости резад бар серуми гули крзу рехт

خاک هم ‌گر خواست ریزد بر سرم گل کرذ و ریخت

То бапушам бедили он ганҷӣ ки дар дили доштам

تا بپوشم بیدل آن‌گنجی‌که در دل داشتم

Олами вайронӣ аз бому дирам гул карду рехт

عالم ویرانی از بام و درم گل کرد و ریخت