Шӯх бе бокӣ ки ранги айш ҳар кошонаи рехт

شوخ بی‌باکی‌که رنگ عیش هر کاشانه ریخت

Хости шамъӣ бар фурӯзад оташам дар хонаи рехт

خواست‌ شمعی‌ بر فروزد آتشم‌ در خانه ریخت

Файзи маънии дархури таълим ҳар бемағз нест

فیض معنی درخور تعلیم هر بی‌مغز نیست

Нашъаро чун бода натавон дар дили паймонаи рехт

نشئه را چون باده نتوان در دل پیمانه ریخت

Шуд нафас аз кор , аммо уқдаи дили воншд

شد نفس از کار، اما عقدهٔ دل وانشد

Ин калид аз печу тоби қуфли мо дандонаи рехт

این‌کلید از پیچ و تاب قفل ما دندانه ریخت

эй хуши он риндӣ ки дар хоки хароботи фано

ای خوش آن رندی‌ که در خاک خرابات فنا

Ранги осоиш чу ашк аз лағзиши мастонаи рехт

رنگ  آسایش‌ چو اشک ‌از لغزش ‌مستانه ریخت

Аввалин ҷӯши баҳор ишқ мебошад ҳавас

اولین جوش بهار عشق می‌باشد هوس

Бехас ва хошок натавон ранги отшхонаҳи рехт

بی‌خس‌ و خاشاک نتوان رنگ آتشخانه ریخت

Шаби хаёли партави ҳасан ту зад бар анҷуман

شب خیال پرتو حسن تو زد بر انجمن

Шамъи чандон об шуд каз дидаи парвонаи рехт

شمع چندان آب شد کز دیدهٔ پروانه ریخت

Ваҳшатӣ кардем ва ҷустем аз тилисми эътибор

وحشتی‌ کردیم و جستیم از طلسم اعتبار

ПрФшонии гирди мо беруни ин вайронаи рехт

پرفشانی‌ گرد ما بیرون این ویرانه ریخت

Гиряи булбули паии тасхири гул беҳуда аст

گریهٔ بلبل پی تسخیر گل بیهوده است

Баҳри сайди тоирони ранг , натавон донаи рехт

بهر صید طایران رنگ‌، نتوان دانه ریخت

Бодаи дардӣ ки номӯси ду олами нашъа буд

بادهٔ دردی‌ که ناموس دو عالم نشئه بود

Шӯхи чашмӣҳои ашк аз бозии тифлонаи рехт

شوخ‌چشمیهای اشک از بازی طفلانه ریخت

Сар ба саҳро дода найранги савдоӣ ту ам

سر به صحرا دادهٔ نیرنگ سودای تو ام

наме тавон аз мушти хоками олами девонаи рехт

می‌توان از مشت خاکم عالم دیوانه ریخت

Гирди ноз аз домани гесуии ёр афшонда ам

گرد ناز از دامن گیسوی یار افشانده‌ام

Аз гудози ман тавон обӣ ба дасти шонаи рехт

از گداز من توان آبی به دست شانه ریخت

Аз дилами бардошти бедили нолаи меҳри хомшӣ

از دلم برداشت بیدل ناله مهر خامشی

Изтироби решаи оби хилвати ин донаи рехт

اضطراب ریشه آب خلوت این دانه ریخت