Чаҳ хушаст агар буд он қадри ҳаваси баландии манзарат

چه خوش است اگر بود آنقدر هوس بلندی منظرت

Ки барони макон чу қадам наҳй хам гардишӣ нахурд сарат

که برآن‌مکان چو قدم نهی خم‌گردشی نخورد سرت

Ба ду рӯзаи муҳлати ин қафаси дилати ошиёнаи сад ҳавас

به دو روزه مهلت این قفس دلت آشیانهٔ صد هوس

Нае огаҳ аз тапиши нафас ки чаҳ байза мешаканд парт

نه‌ای آگه از تپش نفس‌که چه بیضه می‌شکند پرت

Ҳамаи рости ҷодаи печишии ҳамаи рости хиҷлати гардишӣ

همه‌راست جادهٔ پیچشی همه راست خجلت‌گردشی

Тўчнони мрўкаҳи зи лағзишӣ ба каҷӣ занад хати мстрт

توچنان مروکه ز لغزشی به‌کجی زند خط مسطرت

Чўгл аз табиат бенишон ба хаёли даштии ошён

چوگل از طبیعت بی‌نشان به خیال دشتی آشیان

Ба бараҳнагӣ задӣ ин замон ки дамид перҳан аз ?бирт

به برهنگی زدی این زمان‌که دمید پیرهن از برت

Чу ҳубоби ғайрилибоси ту чаҳ таваққуъи вчаҳи ҳароси ту

چو حباب غیرلباس تو چه توقع وچه هراس تو

На ту Монӣ ва на қиёси ту , чўкшнди ҷомаи зпикрт

نه تو مانی و نه قیاس تو، چوکشند جامه زپیکرت

На урӯҷи нағмаи қудратӣ , на димоғи нашъаи фитратӣ

نه عروج نغمهٔ قدرتی‌، نه دماغ نشئهٔ فطرتی

Чу ғбози воъизи ибратӣ ва ҳавост пояи минбарат

چو غباز واعظ عبرتی و هواست پایهٔ منبرت

Ба димоғи афшура ънб мапаснд ин ҳамаи тоби втб

به دماغ افشرهٔ عنب مپسند این همه تاب وتب

Ки зи сайри анҷуман адаб фиканд ба олами дигарат

که ز سیر انجمن ادب فکند به عالم دیگرت

ЗФсўни мутрибу чанги он , макаши он қадри асари фиғон

زفسون مطرب و چنگ آن‌، مکش آنقدر اثر فغان

Ки ба фаҳми нола оҷизон кунад илтифоти ҳаваси ?герат

که به فهم نالهٔ عاجزان‌کند التفات هوس‌گرت

Ғами қадари биҳдаҳи хӯрдании ҳама сикта дораду мурданӣ

غم قدر بیهده خوردنی همه سکته دارد و مردنی

Ҳазар аз балои Фсрднӣ ки расад зи мансаби гавҳарат

حذر از بلای فسردنی‌که رسد ز منصب‌گوهرت

Талабии грозтўбаҳ ҷо расад , ба сари аўФтд чу ба по расад

طلبی‌گرازتوبه جا رسد، به سر اوفتد چو به پا رسد

Срорзўбаҳ куҷо расад здмоғи обилаи соғарат

سرآرزوبه‌کجا رسد زدماغ آبله ساغرت

зи саводи нусхаи хушки втрбаҳи каломи бедили мо нигар

ز سواد نسخهٔ خشک وتربه‌کلام بیدل ما نگر

Ки ба ҳайрати чамани асар , шавад оби оинаи раҳбарат

که به حیرت چمن اثر، شود آب آینه رهبرت