Мо ва ман гуми гашти ҳргаҳ хоб шуд ҳам бистарат

ما و من ‌گم ‌گشت هرگه خواب شد هم‌بسترت

Байза анқост сар дар зери болини парт

بیضهٔ عنقاست سر در زیر بالین پرت

Авҷи ҳиммат то нафаси боқии сет пастӣ ме кашад

اوج همت تا نفس باقی‌ست پستی می‌کشد

Бигузарӣ зини нардбонҳо то рисӣ бар манзарат

بگذری زین نردبان‌ها تا رسی بر منظرت

эй ҳубоб аз сифри авҳоми ӣнқадари болида Эй

ای حباب از صفر اوهام اینقدر بالیده‌ای

Як нафас дигар бифзо гар наёяд боварат

یک نفس دیگر بیفزا گر نیاید باورت

Оташи ин корвон дар ҳеҷ ҳол осӯда нест

آتش این‌ کاروان در هیچ حال آسوده نیست

Баъди мурдан низ парвозии сет дар хокистарат

بعد مردن نیز پروازی‌ست در خاکسترت

Кош аз ин ҳастӣ садоӣ алрҳилӣ бишинавӣ

کاش از این هستی صدای الرحیلی بشنوی

намекашад ҳар субҳи чандини пунба аз гӯши Крет

می‌کشد هر صبح چندین پنبه از گوش کرت

эй май минои ъушрат аз такаллуфи пари манол

ای می مینای عشرت از تکلف‌ پر منال

Рехтӣ дар хок агар лабрез кардӣ соғарат

ریختی در خاک اگر لبریز کردی ساغرت

Зини дабистони маънии ҷамъиятат равшан нашуд

زین دبستان معنی جمعیتت روشن نشد

Чун саҳар аз баси парешон буд хати мстрт

چون سحر از بس پریشان بود خط مسطرت

Сар ба зону духтан онгаҳ хаёли муҳаррамӣ

سر به زانو دوختن آنگه خیال محرمی

Бе гумони ин ҳалқаи афканди ҳи сети берун дарат

بی‌گمان این حلقه افکند‌ه‌ست بیرون درت

Ҳамчуи шамъат қурбат ҳастӣ балогардон бас аст

همچو شمعت قربت هستی بلاگردان بس است

Рангҳо дорӣ ки мегардад ҳамон гирди сарат

رنگ‌ها داری‌ که می‌گردد همان ‌گرد سرت

То ба кӣ бандии ваболи худ ба дӯши дигарон

تا به ‌کی بندی وبال خود به دوش دیگران

Об ба ойӣна аз шарми кафи равшангарат

آب به آیینه از شرم کف روشنگرت

Хоҳ бар гардуни қадами зани хоҳи рӯи зери замин

خواه بر گردون قدم زن خواه رو زیر زمین

Ҷузи ҳамин вайрона натавон ёфт ҷои дигарат

جز همین ویرانه نتوان یافت جای دیگرت

Бе раги гардани мадон дар имтиҳони ободи ишқ

بی‌‌رگ گردن مدان در امتحان‌آباد عشق

То нчрбди риштаи ди ри сӯзан ба ҷисми лоғарат

تا نچربد رشته د‌ر سوزن به جسم لاغرت

Аз ҳаловатгоҳи кунҷи фақр агар огаҳи шӯй

از حلاوتگاه ‌کنج فقر اگر آگه شوی

Бӯрё хоҳад Нитсаатон шуд ба завқи шукрат

بوریا خواهد نیستان شد به ذوق شکرت

Обрӯи афзуд то ҷустии канор аз таври халқ

آبرو افزود تا جستی‌ کنار از طور خلق

Нанги дрбои дараки раҳи басти эътибори гавҳарат

ننگ دربا درک ره بست اعتبار گوهرت

Омаду риққати нафаси бедил қиёмат дошта сет

آمد و رقت نفس بیدل قیامت داشته‌ست

Пушт ва рӯй як варақ карданд чандини дафтарат

پشت و روی یک ورق کردند چندین دفترت