эй адами парварда лоф ҳастӣ ?ут ҷой ҳаёст
ای عدمپرورده لاف هستیات جای حیاست
Бенишонеро нишони фаҳмидае тират хатост
بینشانی را نشان فهمیدهای تیرت خطاست
Сояро ваҳми бақо дар аҷз хўобонидаҳ аст
سایه را وهم بقا در عجز خوابانیده است
Варна як гом аз хуи дати он сӯ ҷаҳон кибриёст
ورنه یک گام از خودت آنسو جهان کبریاست
Шабнами ин боғ мижгонӣ надорад дар назар
شبنم این باغ مژگانی ندارد در نظر
Гар ту бархезӣ зи худ бархестан ҳайт Асост
گر تو برخیزی ز خود برخاستنهایت عصاست
Бехмидн аз замин натавон гуҳар бардоштан
بیخمیدن از زمین نتوان گهر برداشتن
Ончӣ бардорад дилати зини хокдони қади дўтост
آنچه بردارد دلت زین خاکدان قد دوتاست
Нақси бенаии сети касби ибрат аз аҳўи ?или марг
نقص بیناییست کسب عبرت از احوال مرگ
Чашм агар бошад ғубори зиндагии ҳам тўтёст
چشم اگر باشد غبار زندگی هم توتیاست
Худсариҳо аз мақоми амни давр афтодан аст
خودسریها از مقام امن دور افتادن است
Нола то андоз шухӣ мекунад аз дил ҷудост
ناله تا انداز شوخی میکند از دل جداست
Ҷузи фано сӯрат набандад эътибори зиндагӣ
جز فنا صورت نبندد اعتبار زندگی
Гӯ бинолад ё ба худ печади нафас ҷузв ҳавост
گو بنالد یا به خود پیچد نفس جزو هواست
Хайрҳоро ҷилва шар медиҳад чархи дўрнг
خیرها را جلوهٔ شر میدهد چرخ دورنگ
Пушти коғаз дар назари чап май намояди нақши рост
پشت کاغذ در نظر چپ مینماید نقش راست
Бас ки танагӣ кард ҷо бар хон анъоми фалак
بس که تنگی کرد جا بر خوان انعام فلک
Миҳмонони ҳавасро хӯрдан паҳлу ғизост
میهمانان هوس را خوردن پهلو غذاست
Авҷи давлати сифлаи табъонро ду рӯзӣ беш нест
اوج دولت سفلهطبعان را دو روزی بیش نیست
Хок агар имрӯз бар чархаст фардо зер пост
خاک اگر امروز بر چرخ است فردا زیر پاست
Нозанинони фориғ аз ороиш машшота анд
نازنینان فارغ از آرایش مشاطهاند
Ҳасани маъниро ҳамон рангинӣ маънӣ ҳиност
حسن معنی را همان رنگینی معنی حناست
Ҳарфи сардии кӯҳи тамкинро зи ҷо барме кунад
حرف سردی کوه تمکین را ز جا برمیکند
Аз насимии хона бе тобии дарё ба пост
از نسیمی خانهٔ بیتابی دریا به پاست
Аҷзи тоқати сади роҳ рафтан аз хешам нашуд
عجز طاقت سد راه رفتن از خویشم نشد
Бедил аз вомондагии сар то ба пой шамъ пост
بیدل از واماندگی سر تا به پای شمع پاست