Зиндагии сади раҳи ҷавлони мост
زندگی سد ره جولان ماست
Хоки мо гул карда об бақост
خاک ما گل کردهٔ آب بقاست
Бо чунин бедасту поеҳои аҷз
با چنین بیدست و پاییهای عجز
Бсмли моро тапидани хўнбҳост
بسمل ما را تپیدن خونبهاست
Ҳркҷои сарви ту ҷавлон ме кунад
هرکجا سرو تو جولان میکند
Чашми мо чун тавқи қамарӣ нақш пост
چشم ما چون طوق قمری نقش پاست
Хок гаштем ва ҳамон маҳви тўоим
خاک گشتیم و همان محو توایم
Оина рафт зи худу ҳайрат ба ҷост
آینه رفت ز خود و حیرت به جاست
Муфти роҳати гири нармиҳои табъ
مفت راحتگیر نرمیهای طبع
Санг чун гардад мулоим мумиёст
سنگ چون گردد ملایم مومیاست
Шиква сомонанд , бе мағзони даҳр
شکوه سامانند، بیمغزان دهر
Мояи ҷом аз туҳидастии садост
مایهٔ جام از تهیدستی صداست
Ин садафҳо як қалам бе гавҳаранд
این صدفها یک قلم بیگوهرند
Олимӣ дил дорад аммо дил куҷост
عالمی دل دارد اما دل کجاست
Аз заъифӣ , сайди маъюси маро
از ضعیفی ، صید مایوس مرا
Ҳалқаи фитрок миҳроб дуост
حلقهٔ فتراک محراب دعاست
Дар шарари ойӣнаи ашё гум аст
در شرر آیینهٔ اشیا گم است
Ибтидоӣ ҳарчӣ бинӣ интиҳост
ابتدای هرچه بینی انتهاست
Бояд аввали гом аз ҳастӣ гузашт
باید اول گام از هستی گذشت
Ҷодаи дашт муҳаббат аждаҳост
جاده دشت محبت اژدهاست
намефазояд ваҳшат андоз каманд
میفزاید وحشتانداز کمند
Нола дар ноёбӣ матлаб расост
ناله در نایابی مطلب رساست
Ёд рӯй кист иди гиряи аи м
یاد روی کیست عید گریهام
Тифли ашками сад чаман рангин қабост
طفل اشکم صد چمن رنگینقباست
Гули фурӯи ши нозам аз бе ҳосилӣ
گلفروش نازم از بیحاصلی
Панҷаи бекори доим дар ҳиност
پنجهٔ بیکار دایم در حناست
Бедил аз офат насибон дилем
بیدل از آفتنصیبان دلیم
Хӯн шудани миъроҷи тоқатҳои мост
خون شدن معراج طاقتهای ماست