Шухӣ андоз ҷуръатҳо заъифонро балост

شوخی‌انداز جرأتها ضعیفان را بلاست

Ҷунбиши хеш аз барои ашк сайлоб фаност

جنبش خویش از برای اشک سیلاب فناست

Охир аз сарви ту шӯри қамарӣ мо шуд баланд

آخر از سَرو ِ تو شور ِقمری ما شد بلند

Ҷилваи болоблндони хоксоронро Асост

جلوِهٔ بالابلندان خاکساران را عصاست

ӣнқадар каз биксии мамнӯн эҳсон ғамем

اینقدر کز بیکسی ممنون احسان غمیم

Бар сари мо хок агар дастӣ кашад бол ҳумост

بر سر ما خاک اگر دستی کشد بال هماست

Арзи ҳоли бедилони рогФтгў даркор нест

عرض حال بیدلان راگفتگو درکار نیست

Гардиши чашми таҳайюри ҳам адоӣ муддаост

گردش چشم تحیر هم ادای مدعاست

Васл май хоҳии видоъи шухӣ назора кун

وصل می‌خواهی وداع شوخی نظاره‌ کن

Ҷилваи ӣнҷои маҳви оғӯши нигоҳи норсост

جلوه اینجا محو آغوش نگاه نارساست

Беадаб натавон ба рӯй нозанинон тохтан

بی‌ادب نتوان به روی نازنینان تاختن

Пои хати ънбринши сар ба доман ҳаёст

پای خط عنبرینش سر به دامن حیاست

Эътибори мо , зи ранги чеҳра ӣ мо равшан аст

اعتبار ما، ز رنگ چهره ی ما روشن است

Срхрў бӯдан ба базми глрхон кор ҳиност

سرخرو بودن به بزم‌ گلرخان کار حناست

Аз варақи гирдонеи вазъи ҷаҳон ғофил мабош

از ورق‌گردانی وضع جهان غافل مباش

Субҳу шоми ин гулистони инқилоби рнгҳост

صبح و شام این‌گلستان انقلاب رنگهاست

Ваҳм ҳастиро ривоҷ аз содагӣҳои дил аст

وهم هستی را رواج از سادگیهای دل است

Аксро ойӣна ъшртхонаҳ нашав ва намост

عکس را آیینه عشرتخانهٔ‌ نشو و نماست

Баҳрае аз сози дарди бенавоӣ барда ам

بهره‌ای از ساز درد بینوایی برده‌ام

Чун садои не , шикасти устихонам хуш навост

چون صدای نی، شکست استخوانم خوش نواست

Дар заъифигар ҳама аҷз аст натавон пеши барад

در ضعیفی‌گر همه عجز است نتوان پیش برد

Чун мижаи дасти дуои нотавонон бар қафост

چون مژه دست دعای ناتوانان بر قفاست

Бедил имшаб нест дасти оҳам аз афғони тиҳӣ

بیدل امشب نیست دست آهم از افغان تهی

Рӯзгорӣ шуд ки ин тор аз заъифии бисдост

روزگاری شد که این تار از ضعیفی بیصداست