Сад ҳунар дар пардаи дили фарш иқбол сафост

صد هنر در پرده دل فرش اقبال صفاست

Бештар дар хонаи ойӣна ҷавҳар бӯрёст

بیشتر در خانهٔ آیینه جوهر بوریاست

Саҷда таълимаст аҷзи норасоӣҳои шавқ

سجده تعلیم است عجز نارساییهای شوق

Чини кулуфт бар ҷабинами нақш миҳроб дуост

چین‌ کلفت بر جبینم نقش محراب دعاست

Шамъ дидӣ ибрат аз ҳангомаи офоқи гир

شمع دیدی عبرت از هنگامهٔ آفاق گیر

Гирди боли шуълаи Фрсўдии фурӯғи бзмҳост

گرد بال شعله فرسودی فروغ بزمهاست

Давлат шоҳӣ надорад беш аз ин ранги сабот

دولت شاهی ندارد بیش از این رنگ ثبات

Каз ҳўопрўрдгони соя бол ҳумост

کز هواپروردگان سایهٔ بال هماست

Марҳам эҷодастгар табъ аз дуруштӣ бугзарад

مرهم ایجاد است‌گر طبع از درشتی بگذرد

Санги ин кҳсор чун гардад мулоим мумиёст

سنگ این‌‌ کهسار چون‌ گردد ملایم مومیاست

Аз ҳуҷуми ашк дар гирди ситам хобида ам

از هجوم اشک در گرد ستم خوابیده‌ام

Ҷайбу домонами зи ҷӯши ин шаҳидон Карбалост

جیب ‌و دامانم ز جوش این شهیدان‌ کربلاست

Нолаҳо дар пардаи сози нигаҳ гум карда ем

ناله‌ها در پردهٔ ساز نگه گم کرده‌ایم

Мардумак меҳр хамӯшӣ бар забони чашми мост

مردمک مُهر خموشی بر زبان چشم ماست

Аз ҳаё набӯд агар ойӣнаи ?ут пӯшад намад

از حیا نبود اگر آیینه‌ات پوشد نمد

Чашми пӯшидани зи хубу зишт ташриф ҳаёст

چشم پوشیدن ‌ز خوب ‌و زشت تشریف حیاست

Ғофилони офиятро ҳар қадам монанди шамъ

غافلان عافیت را هر قدم مانند شمع

Хуфтаи як по бар замину пои дигар дар ҳавост

خفته یک پا بر زمین و پای دیگر در هواست

Оқибати нақши ду олам пок хоҳад кард ишқ

عاقبت نقش دو عالم پاک خواهد کرد عشق

Шуълаи баҳр хӯрдани хошок яксар иштиҳост

شعله ‌بهر خوردن ‌خاشاک یکسر اشتهاست

Даҳри халқиро ба марги ағниё май пурвирд

دهر خلقی را به مرگ اغنیا می‌پرورد

Як наҳанги мурдаи ӣнҷои баҳри сад моҳӣ ғизост

یک نهنگ مرده اینجا بهر صد ماهی غذاست

Нағмаи мо дар ғубори аҷз тӯфон ме кунад

نغمهٔ ما در غبار عجز توفان می‌کند

Мавҷҳоро дар шикасти хеши таҳрири садост

موجها را در شکست خویش تحریر صداست

Қомати перии з ҳирсат шуд камӣнгоҳи амл

قامت پیری ز حرصت شد کمینگاه امل

Варна хами гардиданат бар ҳар ду олам пушт пост

ورنه خم‌گردیدنت بر هر دو عالم پشت پاست

Шеваи хубони аҷаби нозуки адо афтода аст

شیوهٔ خوبان عجب نازک ادا افتاده است

Шухии онҷо то арақ олуд мегардад ҳаёст

شوخی آنجا تا عرق‌آلود می‌ گردد حیاست

Шонаҳо чун субҳи бедили як ҷаҳон хамёза анд

شانه‌ها چون ‌صبح بیدل یک جهان خمیازه‌اند

Бо дили чок ки имшаби турра ӯ ошност

با دل چاک ‌که امشب طرهٔ او آشناست