Гирди андӯҳи дилами дом тамошоӣ сафост

گرد اندوه دلم دام تماشای صفاست

Занг бар оинаам оби рухи оина ҳост

زنگ بر آینه‌ام آب رخ آینه‌هاست

Нест оҳанг дигар завқи гирифтори ғамат

نیست آهنگ دگر ذوق گرفتار غمت

Улфати доми таманнои ту парвоз расост

الفت دام تمنای تو پرواز رساست

Куштаи ноз ту шуд оинаи умри абад

کشتهٔ ناز تو شد آینهٔ عمر ابد

Теғи абрӯии туро хосият об бақост

تیغ ابروی تو را خاصیت آب بقاست

Бскаҳ аз аҷзи талаби доғи таманнои туам

بسکه از عجز طلب داغ تمنای توام

Дар раҳами нақши қадами оина даст дуост

در رهم نقش قدم آینهٔ دست دعاست

намекунад нози ту бар аҳли назари манъи нигоҳ

می‌کند ناز تو بر اهل نظر منع نگاه

Ҷилвау оинаи маҳрӯми лақо , р сам куҷост

جلوه و آینه محروم لقا، ر‌سم ‌کجاست

Мутриби базми адаби сози вафои шӯр дил аст

مطرب بزم ادب‌ساز وفا شور دل است

Бихўдиҳои нафаси болу пар аҷз навост

بیخودیها نفس بال و پر عجز نواست

Як ҷаҳони фазлу ҳунари хоки раҳи огоҳии сет

یک جهان فضل و هنر خاک ره آگاهی ‌ست

Ҷавҳари оинаҳо фарш гулистон сафост

جوهر آینه‌ها فرش‌ گلستان صفاست

Зоҳид аз сирглстони ҳақиқати ории сет

زاهد از سیرگلستان حقیقت عاری‌ست

Кӯрро тори назари сарф сарангушт Асост

کور را تار نظر صرف سرانگشت عصاست

Касрати ободи ҷаҳони ҷӯши гул икрнгӣ аст

کثرت‌آباد جهان جوش ‌گل یکرنگی‌ است

Пардаи чашми ғалати байни ту маҳҷӯб хатост

پردهٔ چشم غلط‌بین تو محجوب خطاست

Нест монанди саҳари гирди ман асбоби замин

نیست مانند سحر گرد من اسباب زمین

Як қалами боли парешони нафас ҷузв ҳавост

یک قلم بال پریشان نفس جزو هواست

Зиндагии ранҷи ҷафоҳои таманно бӯда сет

زندگی رنج جفاهای تمنا بوده‌ست

Арзи сангинии ин бори ҳаваси қади дўтост

عرض سنگینی این بار هوس قد دوتاست

Аз асарҳои гули айши чаманзори ҷаҳон

از اثرهای ‌گل عیش چمنزار جهان

Нест ҷздоғи ҷунуни бедил агрнқш вафост

نیست جزداغ جنون‌بیدل اگرنقش وفاست