Ба хоки тираи охири худсариҳо май баради мо ро

به خاک تیره آخر خودسری‌ها می‌برد ما را

Чу оташи гардани афрозии таҳи по май баради мо ро

چو آتش‌، گردن‌افرازی ته پا می‌برد ما را

Ғубори ҳасрати мо ҳеҷ нанишаст аз змингирӣ

غبار حسرت ما، هیچ ننشست از زمینگیری

Ки ҳаркас меравад чун соя аз ҷо май баради моро

که‌ هر کس می‌رود، چون‌ سایه از جا می‌برد ما را

Надорад ғорати мо нотавонони он қадари кӯшиш

ندارد غارت ما ناتوانان، آن‌قدَر کوشش

Ғуборем ва тапидан аз кафи мо май баради мо ро

غباریم و تپیدن از کف ما می‌برد ما را

Ба гулзорӣ ки шабнами ҳам умеди ранг ва бӯ дорад

به‌ گلزاری‌ که شبنم هم امید رنگ و بو دارد

Нигоҳи ҳарзаи ҷавлон бетаманно май баради мо ро

نگاه هرزه‌جولان، بی‌تمنا می‌برد ما را

Агар аз дайри ворстими шавқи каъба пеш омад

اگر از دیر وارستیم، شوق‌ کعبه پیش آمد

Так впўии нафас ёрб куҷоҳо май баради мо ро

تک‌وپوی نفس یارب‌ کجاها می‌برد ما را؟

Ба истиҳои оҳанги талаб хуфтааст миъроҷӣ

به پستی‌های آهنگ طلب، خفته‌ست معراجی

Нафасгар вогузорад то масеҳо май баради мо ро

نفس‌ گر واگذارد، تا مسیحا می‌برد ما را

Дар оғӯши хазони мо ду олам ранг ме бозад

در آغوشِ خزان ما، دو عالم رنگ می‌بازد

зи худ рафтан ба чандини ҷилваи як ҷо май баради моро

ز خود رفتن، به‌ چندین جلوه یک‌جا می‌برد مارا

Гусастан нест осони рабти улфатҳои ин маҳфил

گسستن نیست آسان، ربطِ الفت‌های این محفل

Чу шамъи оташи анонеи риштаи барпо май баради мо ро

چو شمع، آتش‌عنانی رشته‌برپا می‌برد ما را

Дукон ороӣ ҳастигар ин хиҷлат кунад сомон

دکان‌آراییِ هستی‌، گر این خجلت‌ کند سامان

Арақ то хоки гардидан ба дарё май баради мо ро

عرق، تا خاک گردیدن به دریا می‌برد ما را

Агар ибрати раҳи таҳқиқ матлаб сараканд бедил

اگر عبرت ره تحقیق مطلب سرکند، بیدل

Ҳамин як пеши по дидан ба ъқбо май баради мо ро

همین یک پیشِ پا دیدن، به عقبا می‌برد ما را