Нашъа ҳастӣ ба даври ҷоми перии норсост
نشئهٔ هستی به دور جام پیری نارساست
Қомат хам гашта хати соғар базм фаност
قامت خم گشته خط ساغر بزم فناست
Аҳли маънӣ дар ҳаҷви ми ашк , ъушрат чида анд
اهل معنی در هجوم اشک، عشرت چیدهاند
Субҳро дар мавҷи шабнами ханда дандон намост
صبح را در موج شبنم خندهٔ دنداننماست
Офияти хоҳӣ , видоъи орзӯӣ ҷоҳ кун
عافیت خواهی، وداع آرزوی جاه کن
Шамъи ин базм аз кулоҳи худ ба ком аждаҳост
شمع این بزم از کلاه خود بهکام اژدهاست
Гар зи асрори огаҳӣ кам нест қсони азкмол
گر ز اسرار آگهی کم نیست قصان ازکمال
* Ни хати п * бор хондӣ абаданят ҳ интиҳост
*ن خط پ*بار خواندی ابدایته انتهاست
Баъди мурдани ҳам неам бе ҳалқаи занҷири ишқ
بعد مردن هم نیام بیحلقهٔ زنجیر عشق
Ҳар кафи хокам ба дом гирдбодӣ мубталост
هر کف خاکم به دام گردبادی مبتلاست
Мӯӣ перӣ мекашад моро ба тўФи нестӣ
مویپیریمیکشد مارا بهطوفنیستی
Шуълаи сони хокистари мо ҷомаи эҳроми мост
شعلهسان خاکستر ما جامهٔ احرام ماست
Синаи софонро ҳунар набӯд магари асбоби фақр
سینهصافان را هنر نبود مگر اسباب فقر
Ҷӯ ҳар андари хонаи ойӣна нақш бӯрёст
جوهر اندر خانهٔ آیینه نقش بوریاست
Гар зи доман по кашидӣ даст аз осоиш бидор
گر ز دامن پا کشیدی دست از آسایش بدار
Чун сухан аз лаби қадами берун наад ҷузв ҳавост
چون سخن از لب قدم بیرون نهد جزو هواست
Дастгоҳ аз саҷдаи ҳақи монеъ дил ме шавад
دستگاه از سجدهٔ حق مانع دل میشود
Донаро гарданкашӣ сармоя нашав ва намост
دانه را گردنکشی سرمایهٔ نشو و نماست
Дӯзах нақдаст давр аз васли ҷонони зистан
دوزخ نقد است دور از وصل جانان زیستن
Бе ту субҳами шоми маргу шоми ман рӯз ҷазост
بیتو صبحم شاممرگ و شام من روز جزاست
Шавқ меболад хаёли моҳасал манзур нест
شوق میبالد خیال ماحصل منظور نیست
Ҷустуҷӯ бе мқсдости вгФтгў бе муддаост
جستجو بیمقصداستوگفتگو بیمدعاست
Дар адами ҳам кам нахоҳад гашти бедили ваҳшатам
در عدم هم کم نخواهد گشت بیدل وحشتم
Шуълаи хокистар агар шуд бол парвозаш расост
شعله خاکستر اگر شد بال پروازش رساست