На ҷоҳи мояи исён на мол ғифлат зост

نه جاه مایهٔ عصیان نه مال غفلت‌زاست

Ҳамин нафас ки тўоши сайди улфатии дунёст

همین نفس‌ که تواش صید الفتی دنیاست

Касе стмкши найранг иттиҳод мабод

کسی ستمکش نیرنگ اتحاد مباد

Ту биўФо нае аммо ҷудоӣ ту балост

تو بیوفا نه‌ای اما جدایی تو بلاست

Ҷунуни паёмии авҳоми доғ ёсам кард

جنون پیامی اوهام داغ یاسم کرد

Умед метападу нома дар пар анқост

امید می‌تپد و نامه در پر عنقاست

Ба ваҳми нашъа озодагӣ гирифторем

به وهم نشئهٔ آزادگی گرفتاریم

Чу субҳи он чаҳ қафас мавҷ мезанад пари мост

چو صبح آن‌چه قفس موج‌می‌زند پر ماست

Ба хоки майкада эъҷоз кардаанд хамир

به خاک میکده اعجاز کرده‌اند خمیر

зи дасти ҳаркии қадаҳ гул кунад яд Байзост

ز دست هرکه قدح ‌گل ‌کند ید بیضاست

Чамани зи бандагии ҳасан агар кунад инкор

چمن ز بندگی حسن اگر کند انکار

Хати бунафшаи гувоҳ , меҳри доғ лола баҷост

خط بنفشه ‌گواه‌، مهر داغ لاله بجاست

Ҳиҷоби партави хуршед соя ме бошад

حجاب پرتو خورشید سایه می‌باشد

Чаҳ ҷилваҳо ки на дар ғифлат ту нопидост

چه جلوه‌ها که نه در غفلت تو ناپیداست

Аннани лағзиши мо бихўдон ки мегирад ?

عنان لغزش ما بیخودان‌ که می‌گیرد؟

Чу ашки ваҳшати моро ҳуҷум обила пост

چو اشک وحشت ما را هجوم آبله‌پاست

Ту сокинӣ ва равонаст иродаи мутлақ

تو ساکنی و روان است اراده مطلق

Ба ҳар канор ки киштӣ равад қадам дарёст

به هر کنار که ‌کشتی رود قدم دریاست

Куҷост ғайри ҷузи исботи зоти яктое

کجاست غیر جز اثبات ذات یکتایی

Туе дар оина дорад манӣ ки аз ту ҷудост

تویی در آینه دارد منی‌که از تو جداست

Ҳамин ту , ҳам виҷдон далел маҳрӯмӣаст

همین تو،هم وجدان دلیل محرومیست

Ки ту наёфтанӣу наёфтани ҳамаи рост

که تو نیافتنی و نیافتن همه راست

зи дастгирии халқи ӣнқадари змингирм

ز دستگیری خلق اینقدر زمینگیرم

Асо гар натавон ёфт метавон бархест

عصا گر نتوان یافت می‌توان برخاست

зи бас гузаштаам аз арзи коргоҳи ҳавас

ز بس گذشته‌ام از عرض کارگاه هوس

Ба худ гарм назар уфтад нигоҳи рӯ ба қафост

به خود گرم نظر افتد نگاه رو به قفاست

Мгири домани андеша дигар бедил

مگیر دامن اندیشهٔ دگر بیدل

Ки дасти бодаи кашони вақф гардан миност

که دست باده‌کشان وقف‌گردن میناست