Гул кардани ҳаваси зи дили соф тӯҳмат аст

گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

Мавҷу ҳубоби чашмаи ойӣна ҳайрат аст

موج و حباب چشمهٔ آیینه حیرت است

Моро ки бастан мижа бошад далели ҳуш

ما را که بستن مژه باشد دلیل هوش

Чашми кушодаи оинаи хоб ғифлат аст

چشم‌گشاده آینهٔ خواب غفلت است

Инаст агар ҳақиқати асбоби эътибор

این است اگر حقیقت اسباب اعتبار

Нгзштнт з ҳастӣ мавҳум ҳиммат аст

نگذشتنت ز هستی موهوم همت است

Збни ибратӣ ки зндгиш ном карда анд

زین عبرتی ‌که زندگیش نام‌ کرده‌اند

То сар ба зер хок надуздӣ хиҷолат аст

تا سر به زیر خاک ندزدی خجالت است

Бар дӯши умри чндкшии маҳмили амл

بر دوش عمر چندکشی محمل امل

эй бихбри шарар чиқадр ром фурсат аст

ای بیخبر شرر چقدر رام فرصت است

Омаст бскаҳи нисбат бе рабтии ҷаҳон

عام است بسکه نسبت بی‌ربطی جهان

Мижгон ба хоб агар ба ҳам оре ғанимат аст

مژگان به خواب اگر به هم آری غنیمت است

Зинҳор аз илтифоти азизон ҳазар кунед

زنهار از التفات عزیزان حذر کنید

Бемори зулми куштаи аҳл иёдат аст

بیمار ظلم کشتهٔ اهل عیادت است

Машкан ба шухии нафас , ойӣна намӯд

مشکن به شوخی نفس‌، آیینهٔ نمود

Хомӯшии ҳубоби тилисм саломат аст

خاموشی حباب طلسم سلامت است

Фаршаст файз ҳар ду ҷаҳон дар сафои дил

فرش است فیض هر دو جهان در صفای دل

Ойӣна аз қаламрави субҳ саодат аст

آیینه از قلمرو صبح سعادت است

Гирди баланду пасти нафас гар равад ба бод

گرد بلند و پست نفس‌ گر رود به باد

Бом ва дар баннои ҳаваси ҷумла рифъат аст

بام و در بنای هوس جمله رفعت است

Умрии сети дил ба ғифлат худгиря ме кунад

عمری‌ست دل به غفلت خودگریه می‌کند

Ин номаи сияҳ чиқадр абр раҳмат аст

این نامهٔ سیه چقدر ابر رحمت است

Бедил ба ёд мҳшрогрхўн шавам баҷост

بیدل به یاد محشراگرخون شوم بجاست

Бозами дили шикастаи дамӣдан қиёмат аст

بازم دل شکسته دمیدن قیامت است